Ergens deze week, op straat:
Jongetje van 12 jaar, gekleed als Plopkabouter: "Hee kuthippie!"
Lotte, gekleed in dagelijkse kloffie: "Moet ik soms gaan dwergwerpen?!"
Vanavond had ik weer een gezellige bijeenkomst van mijn koor. dresscode: Carnaval. Ik verkleedde mij niet, maar trok mijn dagelijkse kloffie aan, zette mijn
D. zegt: ik vraag me af of je zin hebt in een kop thee?
Lotte zegt: ja, lekker hee!
D. zegt: ja? dan haal ik ook even voor jou.
Lotte zegt: :) joechei!
D. zegt: suiker? melk?
Lotte zegt: getverderrie!
D. zegt: koekje dan?
Lotte zegt: jaaah!
D. zegt: uhm koekjes zijn op. Wat dacht je van een stukje appeltaart?
Lotte zegt: ook goed hoor...
D. zegt: Krantje erbij?
Lotte zegt: Volkskrant graag!
D. zegt: Wordt geregeld!
Had u de line-up van Rock Werchter al gezien?
Björk, Radiohead, Underworld, Moby, Massive Attack, Queens Of The Stone Age, Metallica, Coldplay, R.E.M. and counting...
Waah
Als u nu wilt excuseren, wij gaan naar het Erwtensoepfeest...
Volgens mij mogen we de 'Nederlands Jongste Weblogster' aan Deborah uitreiken. Zij is nog niet zo lang begonnen aan een nieuw log (met cam!). Een mooie, frisse lay-out en dat alles helemaal zelf gedaan. Ze wordt gehost door Dhr. Hesseling. Duimen omhoog voor Deborah!
(Krijgen wij nou ook een mooie blinkie?)
Terwijl ik in slaapshirt de keuken betrad, zag ik dat de tuindeur openstond. De zon scheen door de ramen en buiten hoorde ik de vogels zingen. Het leek warm, en ik werd er helemaal blij van. En zag ik daar in die struik niet heel stiekem al wat knopjes groeien?
Oh wat is lente toch geweldig! De vogels komen weer terug, zonnebrillen zijn weer voor nuttig gebruik, en de vrolijke kleurtjes komen weer terug. Whiiii! Lente. Ik heb meteen behoefte om mijn kamer te decoreren met honderden narcissen. Terwijl de Buena Vista Social Club en Manu Chao door mijn hoofd galmen, zie ik daar mijn jaarkalender hangen. Blij meldt deze de maand Februari. Ik kijk sip. Het is gewoon nog steeds winter.
Lotte gaat voorlopig in een lente-zeepbel wonen.
Jajajajaaaa jaaaaaaaaaa ja aj aaaajjaaaaaa ja aj ajaaa heeeuuuj whooeeoeoeoeoe yeeeeaaah huuumpieduuupduuuu whiiiihiiihiiiiii joo joo joooo jaaaa jjaaaaahjaaaa mahna mahna jappiedaapdaaa piedoepiedoepiedoe hoehoeoeoe jaaa jaaa leuleuleuuuu lu luuu luuuuliluu pieodiepie padaaampiedaaa jaaa jaaa!!
Dus.
De laatste tijd hoor ik het steeds vaker; "goh, jij bent echt aan het veranderen!" en "Jij bent echt raar aan het worden.".
Dat klopt ook. Ik weet niet waarom, maar de laatste 5 maanden ben ik echt veranderd. Zowel aan de binnenkant als aan de buitenkant. Misschien komt het omdat ik minder naïef ben, en vrijer in m'n dingen ben geworden. Of omdat mijn zelfvertrouwen beter is geworden, en gewoon mezelf durf te zijn.
Hiervoor was ik namelijk het meisje dat graag naveltruitjes droeg, van Atomic Kitten hield, en graag op zaterdagnacht naar een discotheek ging om te dansen op trance muziek.
Zo ben ik niet meer, en daar ben ik heel blij om. Niet iedereen kan dit op prijs stellen. Sommigen noemen het nep, sommigen rebels. Maar de meeste reacties zijn positief. Laatst hoorde ik een goede vriendin, die ik al een tijdje niet had gezien zeggen "Goh, jij bent echt jezelf aan het worden hee!".
Zulke woorden maken me dan echt blij.
Wist u trouwens al dat ik sinds 1 februari trotse eigenaar ben van een Nobody Here button?
Tussen de bankafschriften, Large Catalogus en Internationale Socialisten nieuwsbrief vond ik vandaag in de bus een foldertje van het CDA.
"Math Nijsten, staat voor de Westelijke Mijnstreek!" stond voorop. Nounou, dat is toch heel wat. De man op de foto lacht me toe, alsof hij wil zeggen "Vertrouw Geleen aan mij toe!". Hij lijkt op m'n gynecoloog...
Toch maar eens zien wie die man is, en wat ie wil. Hij houdt van mountainbiken, koken, amateurkunst en God.
Hij wil meer katholieke basisscholen, en meer 'normen en waarden'.
Sukkel.
Het is nu 2:36 en ik ben al 3 kwartier bezig met level 25. Wil diegene die het wel lukt naar level 26 te komen, mij precies opschrijven of typen wat ie gedaan heeft? Ik raak hier zooo gefrustreerd van.
Ligt het nou aan mij, of is echt iedereen verliefd als de lente begint?
Het was 14 september 2002 en de zon scheen flauwtjes door de ramen. Het was nog warm, maar net niet warm genoeg voor zomerse kleertjes. Vrolijk stuiterde ik door het huis, waar mijn Gotan Project muziekje de ruimte vervulde met een dansbare tango.
Met verfpot en verfkwast mijn slaapkamermuren aantastend met bordeauxrood en lopend over het beschermende plastic maakte ik van blijdschap een rondedansje. Wat was ik toch blij met mijn nieuwe leventje! En wat was de wereld toch mooi! En iedereen was lief! En niks kon mijn humeur stuk maken! Vrijheid, blijheid! Zon! Zon! Warmte! Joechei!
Dan opeens, gejoel. Buiten staan 4 bouwvakkers op een plat dak. Zwaaiend en lachend dansen ze mee. Ik voel mijn gezicht langzaam warm worden. Giechelend doe ik mijn raam open, en zet de muziek nog wat harder. "Hee meissie! Leuk dansje!" roepen de mannen. Ik grijns. Vrolijk dansend ga ik weer verder. Zo moet het altijd blijven...
Het valt me op hoeveel bezoekers hier komen via hogescholen, universiteiten en andere onderwijsinstellingen. Aangezien hier werkelijk niks leerzaams te lezen valt. Een greepje uit het assortiment:
Universiteit Leiden
Hanzehogeschool Groningen
TU Eindhoven
Universiteit Leuven
ROC Eindhoven
Universiteit Utrecht
Haagse Hogeschool
Oxford University
NHL Leeuwarden (da's gryts)
Hogeschool Zwolle
Nog heel even, en dan ga ik echt twijfelen aan de indeling van de lesroosters...
Ik heb heel wat verborgen eigenschappen en talenten, die hartstikke nutteloos zijn om te weten. Maar goed, ik gun u als lezer deze lol wel.
1. Ik kan heel goed het MahnaMahna mannetje nadoen.
2. Op dit moment ben ik bezig aan mijn 4e middelbare school.
3. Ik kan de sketch ‘Videootje’ van de Vliegende Panters helemaal uit mijn hoofd.
4. In groep 8 van de basisschool zweerde ik bij joggingpakken van de Neckermann.
5. Toen ik 6 jaar, wilde ik zeemeermin worden, en zwom in het zwembad dan ook altijd onder water. Waardoor ik altijd ziek werd, omdat ik allergisch was voor chloorwater.
Tot zover de nutteloze feitjes. Meer volgt. Misschien. Ooit.
Lotte is zojuist van haar bank afgevallen.
Kijkend naar Chicago Hope en al thee drinkend en koekjes consumerend, werden mijn bankzit-genoot en ik geconfronteerd met het programma dat na Chicago Hope komt.
Dat programma ging namelijk over vagina plastische chirurgie.
Nou, what the fuck! Schaamlip verkleiningen, vaginawand-vernauwingen (voor een net zo strakke vagina als een 15-jarige maagd!) en nog meer van dat soort dingen. Inclusief confronterende foto's en interviews met dokters, pornosterren, seksuologen (wat wil jij later worden als je groot bent?), schoonheidsspecialisten en nog meer mensen die dachten alles van de vagina af te weten.
Ik wil het niet weten, ik wil niet zien wat er wordt gesneden en strak wordt getrokken. Gadverdamme! Blijf van m'n lijf!
Ik denk dat ik deze trend maar even aan me voorbij laat gaan...
Hoe maak je een computer zo traag als de tred van Paus Johannes Paulus de Tweede?
Men neme:
Een vier jaar oude computer
Heel veel nutteloze bestanden
Gooi daar nog wat virusjes bij
een heleboel in- en aanbouw dingen
en geen goede virusscanners
vier familieleden die de ballen verstand hebben van computers
en die toch gaan prutsen
internet en zo
Et voilá! Voordat je het weet ben je drie uur bezig met iets wat een kwartiertje kost! Het is ongeloooflijk Maik!
Ik denk dat hij een dezer dagen ontploft...
Vannacht verschrikkelijk doorgezakt. Mijn wallen hangen bijna op de vloer en mijn evenwichtsgevoel is ook niet meer wat het geweest is... Nog één sigaret en ik zak met zekerheid ter plekke in elkaar.
Ik ben het schijtziek. Ik ben chagerijnig. Ik heb er helemaal geen zin meer in vandaag.
Als er nog iemand het waagt mij de hossende massa in te sleuren, of met zijn dronken smoel me irriteert, dan zal ik al die triangels en tamboerijntjes en toeters in de aars van de desbetreffende personen deponeren.
Stelletje domme tuinkabouters.
(Ik hou van carnaval, echt waar. Ik vier het ook. Maar vandaag niet. Ik heb geen zin. Leave me alone!)
Jaaah! Wij kunnen natuurlijk niet achterblijven. Vanaf heden zijn we ook te bereiken op: www.bluddieheull.da.ru. Omdat we ook onze Russische fans goed moeten onderhouden (uche! uche!)...
Het irritante aan een weblog hebben is dat ook mensen die je persoonlijk kennen rondsurfen en lezen wat je uitspookt.
Bij elk stukje moet er dus rekening mee worden gehouden dat er niks mag worden geschreven dat dierbaren misschien kwetst of dat helemaal niet op internet mag worden vertelt.
Soms is het best een ongemakkelijk idee, dat mensen zomaar kunnen zien welk leven ik leid. Maar toch vind ik het niet erg, ik vind het leuk.
Want veel mensen die mij kennen lezen dit weblog. Vrienden, familie, koorgenoten, vage kennissen, vijanden, noem maar op.
Ik liep vanmiddag door Geleen toen er opeens naar me geroepen werd “Hee! Bloody Hell!”. Ik zwaaide terug naar de wildvreemde jongen, en liep grijnzend verder. Jeetje, herkend worden. Wauw. Wat raar. Jemig. Woooaaahw. Ik ben beroeoeoeoemd!
Peinzend sta ik voor mijn kleerkast. Welk shirtje zal ik vandaag eens aantrekken? Die rode is te koud, die gele is te kort, de blauwe is te blauw. Ik pak mijn lievelingsshirt uit de kast. Die altijd lekker zit en een vrolijk gekleurd printje heeft. Als ik hem op mijn bed leg, en mijn broek en sokken aantrek, denk ik aan het shirtje. Die heb ik toch al 5 jaar ofzo. En nog helemaal niet versleten! Ik ben blij met mijn lievelingsshirtje, ik ben er trots op.
Ik grijns tevreden als ik mijn armen door de mouwen steek. Dan mijn hoofd erdoorheen. Help! Ik zit vaaaaaast! M'n hoofd zit vast in de kraag en m'n schouders zitten net zo klem. Na een hoop geworstel en getrek floept mijn hoofd dan toch door de kraag, en heb ik Mijn Lievelingsshirt aan. Verkrampt sta ik voor de spiegel. Te strak. Veel te strak zelfs. Als ik mijn arm omhoog steek, zal het misschien wel scheuren. En als ik buk, gaat het vast heel erg mis. Met veel pijn en moeite wurm ik me weer uit het shirt.
Ik heb duidelijk geen meisje-van-13-kledingmaatje meer.
Toch , zo'n Belgische fan om kwart over 1 in de nacht.
Herman, U roeleert!
Het valt me de laatste tijd erg op als ik op straat loop. Hoeveel kleine meisjes al hun haar geverfd hebben. Onlangs liep ik met K. door Maastricht toen een meisje van hooguit 6 jaar ons voorbij rende, met donkerrode strepen in haar haren geverfd. "Moet je dat nou zien! Dat ze dat al mag van haar ouders!" sprak ik geschokt. K. beaamde dat. "Schijnbaar zijn wij ouderwets opgevoed ofzo".
Over 10 jaar zul je pasgeboren baby's met flitsende hanekammen zien, groen en paar gekleurd.
Ben ik nou zo ouderwets, of is dit echt raar?
De volgende stukjes muziek en tekst zitten al de hele dag in mijn hoofd, elkaar afwisselend.
She's a maniac
maniac on the floor
And she's dancing like she's never danced before
I long for you, my little indigo girl
it's a beautiful world
you are the queen and I'm the king
my little indigo girl, it's a beautiful world
when you're around
Herman moest naar Brada
Maar Herman had geen zin
Herman dacht; ik kap er mee
Ik stem er niet mee in
Somebody help me please!
Versch!
Heden een nieuw arsenaal aan mannetjes op den mannetjesverzaamelsite geplaatscht.
Komt dat zien!
Beweeg uwer muisch naar den rechterzijde, druk op het knopje en verbaascht u!
Wilt u weten hoe goed ik kan koken bij het radioprogramma van Luuk? Luister dan eens hiernaar!
We zijn 15 februari al 'op zwart' geweest, maar als die-hard Internationale Socialisten donateur, Loesje plakster, en GroenLinks lid, kan ik dit mooie logo natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan!
Hoppa!
Gisteravond de film Catch me if you can gezien, van Steven Spielberg. Ondanks dat we tijdens de reclames hadden besloten dat we beter naar Chicago hadden moeten gaan, was het toch een hele leuke film!
De überbeleefde Frank loopt weg van huis en licht voor 4 miljoen dollar de halve wereld op. Hij vervalst checks, doet zich voor als copiloot, advocaat en arts. Dat zorgt voor hilarische momenten. De FBI haalt de raarste fratsen uit om hem te pakken, maar het mislukt meerdere malen.
Voor een waargebeurd verhaal zeker de moeite waard te gaan zien!
Check vooral het bijrolletje van de echte Frank, als 2e politieman. Wij hebben het gemist, maar de aftiteling vermeldde zijn stiekeme rolletje.
Wat is Pro-Retinol A?!
Voor de mensen die een berichtje krijgen dat hij of zij is toegevoegd aan de lijst van een hotmail adres met een yoghurtnaam erin, en die niet weten wie dat is; dat ben ik. Niet schrikken dus.
Het leuke aan filmhuizen is dat het niet zo groot is. De zalen zijn veel kleiner, de sfeer is veel 'huislijker' en het publiek is veel leuker.
Gisteravond zijn Gryts en ik naar het filmhuis gegaan, om de film Getting my brother laid (Mein bruder der vampir) te zien.
Voortdurend gegrinnikt en hardop geschaterd van de lach. Het is een leuke film! En geen softporno of horror zoals de titels klinken.
Wellicht ook in een filmhuis bij u in de buurt?
Zo. Al 2 kaarten gehad.
Nu is het wachten op de bos met 100 rode rozen. En Robert ten Brink op de stoep. En een lang weekendje Rome. En een doos Merci. En een lekker parfum. En een heleboel e-cards. En rozenblaadjes op mijn bed. En heel veel geurkaarsjes. En een cd van Stevie Wonder. Of de knuffelrock. En een gouden ring. Met natuurlijk een bijpassend armbandje en ketting. Maar natuurlijk ook een knuffelbeertje. En een stripper. En een kaartje voor Lowlands. En een boekje met gedichtjes.
Dus.
Zou een lift nou echt blijven hangen als je 5 kilo boven het maximum gewicht zou zitten?
Mobiele telefoons zijn heel handig. Ik mis het echt als ik hem even niet bij me heb, vooral als ik deur uitga. Mijn medelogster denkt daar heel anders over, zij smijt haar mobieltje uit grote frustratie in een weiland. Om het geval daarna aan gort te trappen.
Ik niet. Ik ben gewoon blij met mijn Nokia. Maar 1 ding vind ik enorm irritant.
Ie-de-reen heeft namelijk een Nokia, en meestal ook nog dezelfde beltoon, en dezelfde smstoon. De beltoon van mij is niet standaard. Ik heb een hele leuke beltoon. Maar mijn smstoon is net zo hetzelfde als die 2000 miljoen andere mensen met Nokiaatjes.
In de trein is dat heel irritant. Zo zat ik zondagmiddag in de trein een boek te lezen, toen ik een smsje kreeg. Tenminste, dat dacht ik. En 10 anderen om mij heen ook. Iedereen greep naar zijn of haar broekzak, tas en jas. Om dan op het schermpje te kijken en te constateren dat het iemand anders was die fans had. En zo gaat het altijd. Overal!
Vanaf gisteren ben ik dat meer dan moe. Ik heb nu een simpel eenmalig piepje als smstoontje. Joechei!
Jemig. Vanaf vandaag zal ik niet meer horen dat ik op Alanis Morisette, Liv Tayler of Avril Lavinge lijk. En dat maakt mij heel blij.
Mijn haar is namelijk drastisch korter. Heel veel korter. Maar niet te kort, het is precies goed. In laagjes!
Ik ben blij! Ik ben zo fucking blij! (Zie cam)
Vandaag bij toeval tegengekomen in een woordenboek:
Libero m [-'s] verdedigingsspeler die ook aanvalt.
Ik zou vandaag naar Maastricht. Want ik heb dringende behoefte aan nieuwe thee, nieuwe kleren, en boeken. Maar het lot besloot anders.
Ik zit thuis, heb zojuist mijn kamer opgeruimd, gezogen en afgestoft, en er staat in de keuken een soepje te pruttelen. Uit mijn stereotoren zingt Norah Jones dat ze niet weet waarom ze niet gebeld heeft, en het hele huis stinkt naar mijn mirre wierook.
Ik ga vandaag films kijken, boeken lezen, mooie muziek luisteren, en genieten van de 1e zonnestraaltjes die nu mijn kamer binnenschijnen.
Ik ben vrolijk!
Benodigdheden:
Fietsband
Broodjes van hamburgers
Oude slablaadjes (van hamburgers)
Kaas
Werkwijze:
Zoek ergens een oude fietsband en snijd deze in kleine stukjes, van ongeveer 2x2 centimeter. Neem de oude broodjes van de hamburgers en verspreid deze over de gehele pan. Neem nu de kaas en verspreid deze in desgewenste hoeveelheid over het brood.
Mix de slablaadjes met de fietsband en gooi deze over het brood. Gelijkmatig verdelen!
Voor optimale luchtige knapperige smaak is een halfuur op een matig vuur het beste.
Eet smakelijk.
Gewoon geweldig.
Komt u wel eens in Utrecht? Ik niet. Nooit geweest ook. Maar nu ga ik er dan eindelijk eens naar toe. Naar een feestje van een vriendin.
Ik heb al van anderen gehoord dat Utrecht magisch mooi is, en nu kan ik dat eens zelf gaan oordelen.
Joechei!
Bent u een beetje van de flauwe en droge humor? Bekijk dan eens dit.
Meer?
Vanmiddag, omstreeks het middaguur, in een boekhandel in Sittard ging de telefoon van mijn moeder over. Ik was driftig op zoek naar 'Logica voor Idioten' van Herman Brusselmans, dus lette niet zo op.
Ik ving woorden op als "ooh jee" en "hoe lang heeft ze nog?", en ik besloot na vele verwoedde pogingen boek-zoeken te luisteren naar het gesprek. Even later werd er opgehangen en ik keek op. "Wattiseraandehaaand?" "Ja, Riek heeft huidkanker, uitgezaaid." "GODSAMME!" galmde mijn stem door winkel. Enkele oude besjes en studenten keken verbaasd op.
In mijn familie komt namelijk veel kanker voor. Veel familie is er aan overleden, maar ook veel hebben het overleefd. Maar toch, het blijft gewoon kut. Ik heb het gevoel dat ik in een donker kamertje sta en op een grijze donkere muur streepjes zet. Elk familielid dat ziek is of dood gaat, is een nieuw streepje.
Godsamme! Ik wil die muur wit verven, en geen zieke familie meer. En geen stervende mensen. Van mij mogen alle kankercelletjes op deze planeet een enkeltje naar Pluto boeken, om daar sokken te gaan breien ofzo.
Godsamme...
Het werd weer eens tijd. De uitgroei was onderhand weer van dusdanige grootte dat ik elke keer als ik op school of op mijn werk in de spiegel keek een beetje in elkaar kromp. Tl-licht. Oh my god. Uitgroei. Hele erge. Verven dus.
Het uitkiezen van de kleur is heel simpel. Ik installeer me in een willekeurige drogist (maar niet de Etos, want die is duur) bij de verfafdeling, doe mijn ogen dicht, wijs er een aan en als het niet blond is doe ik die. Dit keer besliste het lot 'Strawberry Daiquiri'. De glimlach van iemand die heel erg blij is met haar haar blinkte vanaf het pakje. En Banana Daiquiri is toch ook lekker. Okee dan.
Vol goede moed gingen mijn moeder en ik op deze prachtige donderdagmiddag aan de slag. En efficiënt natuurlijk, de een leest de handleiding voor, de ander voert de handelingen uit. Een soort Maik en John van TellSell. 'Stap een: Verwijder het lipje', 'Ongelooflijk, wát hándig!'. Beetje smeren en doen, wat prutsen en klaar is kees.
Een tussentijdse blik in de spiegel doet blijken dat het best 'goed spul' is. Knalrood. Wow. Oh my god. Hmm. Volgens mij verft Bassie zijn haar hier ook mee.
Later onder de douche kijk ik met open mond naar hetgene wat bij mijn lichaam langs stroomt. Wat anders meer lijkt op menstruatiebloed, doet me nu denken aan limonadesiroop met sinaasappelsmaak. Ik grinnik. Alles is knaloranje. Ik kijk in de spiegel. Knaloranje. Oh my god. Strawberry Daiquiri. Trafficlight Daiquiri als je het mij vraagt...
We schrijven nu vier uur later en ik heb een enorme grijns. Mijn haar gaat van Annie naar Bassie naar Sally Spectra. Gooi in deze mix nog een heleboel oude verf en zwarte strepen van de Kinki Kapper en tataah. Gryts' nieuwe haar.
Wat is nou een ideale man? Op de een of andere manier klagen wij vrouwen altijd over mannen. Ze stinken, ze scheren zich niet, hebben geen manieren, en zijn meestal alles behalve galant. Dan spuwen wij ons gal bij onze soortgenoten (moeders, vriendinnen, collega's, buurvrouwen) en hopen op wat begrip misschien wel wat herkenning van de situatie.
Maar wat willen wij vrouwen nou precies van mannen? Willen we een man die onvoorwaardelijk van jou en je familie houdt, eentje die niet drinkt, die het portier voor je open houdt, je niet voor schut zet in dure restaurants, die misschien nog kan zingen en piano spelen, en heel misschien ook nog van winkelen, Ally Mcbeal, Sex & The City en Idols houdt?
Volgens mij is de ideale man gewoon homo.
Het is woensdagavond en ik zit in de allerlaatste intercity op weg naar huis. Door mijn koptelefoon klinken de klanken van The Cure en ik staar wat verdwaasd op het weekkrantje van de UvT. De coupe is bijna leeg, op wat Feyenoord-supporters na.
Dan loopt er een grote donkere man voorbij, met een veel te grote broek en kek mutsje. Hij kijkt mijn kant op, en stopt. Zwoel gaat hij over mijn bankje heen hangen.
"Haaai"
"Hoi"
Kut, heb ik weer.
"Helemaal alleen in de trein op dit uur?"
"Jawel, maar ik ben daar al groot genoeg voor hoor"
Ooooh, ga me alsjeblieft geen gezelschap houden!
"Ben jij ook naar Rotterdam geweest?"
"Nee, naar Tilburg"
Je stinkt uit je smoel, raar figuur.
"Oooh, jij studeert daar?"
"Nee, gewoon een vriend opgezocht"
Dit gaat je geen flikker aan, oetlul.
"Je hebt mooie ogen"
"Dank je"
Kan ik van die van jou niet zeggen, rooddoorlopen oogbal.
"Mag ik je telefoonnummer? Dan spreken we nog eens af!"
"Ik heb geen mobiele telefoon, vind ik onzin dingen"
Jij gaat mijn telefoonnummer lekker niet krijgen, lalalala
"Oh, jammer. Nou, ik ga weer verder. Doei!"
"Doei"
Hond.
Station Sittard! Jaah, eruit!
Gisteravond tijdens het surfen las ik op Maharek dat Jerney van Idols in een grijs verleden in de Playboy had gestaan. Ik bekeek de foto's, dacht bij mezelf "Wat een onprofessionele dingen vergeleken bij naaktfoto's nu" en sloot de pc af. Maar toen ging ik denken. Mijn vader spaart de Playboy. En hij heeft ze allemaal. Hee! Haaa! Hihihhiihi! Waaaaahahaha!
Vanmorgen ben ik dus even op zoek gegaan. En jawel hoor, in een van de eerste Nederlandse Playboys geeft Jerney -is dit een grap ofzo?- Kaagman zich best wel bloot. Inclusief schele hangborstjes en een oerwoud down under. In de mei editie van 1983.
En ik heb ze.
Huhuhu (geluid koe).
Gutgutgut. Dan toch deze cam behouden, want er blijken dus ook dingetjes te bestaan om de boel up te deeten, zodat het werkt op andere programmaatjes. Nou, vanaf heden dus nieuwe camplaatjes, die toch wel een hoop beter zijn dan voorheen.
Met grote dank aan Bas voor de hulp. U heerscht!
Huh? Nou al?
Ja dus. De nieuwe site is nog niet in de lucht, die komt op 1 maart pas, maar de eerste kaarten zijn al wel verkocht! En de Lowlandsdirecteur blijft positief:
Lowlands nog niet uitverkocht
Zaterdag om 11.00 uur begon de voorverkoop van Lowlands. Een kaartje kopen zonder dat je ook maar een naam van het programma kent is waanzin volgens sommigen. Toch gingen er dit weekend wel al 250 kaarten over de toonbank. En dat is volgens Lowlands directeur Eric van Eerdenburg erg goed: "100% meer dan vorig jaar!"
Bron: 3voor12 nieuwsbrief.
Nou had ik dus een webcam gekocht, een hele mooie van de Phillips. Ik was er heel blij mee, totdat ik hem probeerde aan te sluiten op mijn computertje. Wat bleek, hij is niet werkzaam op Windows XP. Morgen dus weer lekker terug naar de winkel en een nieuwe kopen. 't is wat!
Wordt weer vervolgd.
Na een jaar met een Spycam te hebben geklooid, ben ik het nu helemaal zat. Dat ding is gewoon prul. Dus ik ga nu naar de stad en vanavond ga ik jullie verblijden met een nieuwe webcam!
Wordt vervolgd.
Als ik ergens een hekel aan heb, dan is het wel koffers in- en uitpakken. Ik weet nooit wat ik mee moet nemen, en als ik dan uiteindelijk op de plaats van bestemming ben aangekomen, ontdek ik dat ik iets heel belangrijks ben vergeten, maar wel teveel andere nutteloze dingen heb meegenomen.
Zo ben ik ook ooit eens voor 4 dagen naar Parijs gegaan met maar liefst 5 paar schoenen. Naar Lowlands ga ik altijd met 6 broeken. En ik ga niet naar Leeuwarden zonder minstens 6 lingeriesetjes, en dat voor een weekendje. Naar Oostenrijk ging ik voor 8 dagen, maar ik nam wel meteen 14 paar sokken mee. In Kenia had ik maar liefst 20 shirtjes mee, en dat voor 15 dagen.
Ik ben toe aan een grotere koffer, denk ik.
Wie herkent dit?
Ik snap het niet meer. Ik snap het echt niet meer.
Zo, na een zeer inspannende en sportief (not) weekje Oostenrijk weer heelhuids thuis gekomen. Ook enkele foto's gemaakt. Het zijn er maar 11, want we waren de accu voor de camera vergeten... (batterij besparing).
Alles op deze site
© Lotte en Gryts 2003 - 2009.
Webdesign: Gryts.
Januari 2003
Februari 2003
Maart 2003
April 2003
Mei 2003
Juni 2003
Juli 2003
Augustus 2003
September 2003
Oktober 2003
November 2003
December 2003
Januari 2004
Februari 2004
Maart 2004
April 2004
Mei 2004
Maart 2005
April 2005
Mei 2005
Juni 2005
Juli 2005
Augustus 2005
September 2005
Oktober 2005
November 2005
December 2005
Januari 2006
Februari 2006
Maart 2006
April 2006
Mei 2006
Juni 2006
Juli 2006
Augustus 2006
September 2006
Oktober 2006
November 2006
December 2006
Januari 2007
Februari 2007
Maart 2007
April 2007
Mei 2007
Juni 2007
Juli 2007
Augustus 2007
September 2007
Oktober 2007
December 2007
Januari 2008
Mei 2008
April 2009
