Het liefst zou ik de hele dag in bed liggen, met de deur op slot en de luiken dicht. Weg van de buitenwereld, weg van alle verwijten. Me niet hoeven te verantwoorden over mijn barslechte rijkunsten, zeer actieve schoolbezigheden, het harde zoeken naar werk, mijn gekluns in de liefde en de toestand van mijn kamer-netheid.
Ik wil niks meer horen. Naar een eiland ergens in de 'stille' oceaan. Op een strand liggen, met een goed boek, een kokosnoten outfit en een strandstoel. Met niemand die me kent, zodat ze ook niet kunnen miepen.
M'n kop tegen de muur slaan, en tegelijkertijd een koe achtig geluid produceren. Ik heb geen zin. Ik wil niks. Ik wil helemaal NIKS!
Volgens mij moet ik ongesteld worden.
Het lijkt wel alsof alles een keertje stuk moet gaan voordat het naar behoren werkt. Net als dat je alles een keertje verkeerd moet doen voordat je weet hoe het moet. Mijn cam is zomaar ineens stuk! Ik heb al geprobeerd om de schuld af te schuiven op mijn familieleden, maar waarschijnlijk heeft hij spontaan zomaar ineens besloten om er mee uit te scheien. Het beeld dat ‘ie geeft lijkt nu nog het meest op hoe ik de wereld zie na een avondje flink zuipen.
Als compensatie ben ik die stukganeritis een beetje aan het compenseren door kleren te repareren. Afro Celt SoundSystem in de cd-speler (ook beetje stuk), sigaretten, bloempot (asbak) erbij eeeent eksjun! Stukken kant aan te kort mouwen zetten, nieuwe broeken maken, andere broeken innemen bij de heupen, te lange dingen korter maken, te korte dingen langer maken. Wauw! Nieuwe kleren! Woooooh! En niet stuk te krijgen! Long life to the naaimachien!
Mogen alle elektrische apparaten me zitten te naaien, ík naai mijn kleren! Wrooaoaaaaar (oerkreet)!!
Zojuist het heuglijk feit ontdekt dat deze dag (28 maart 2003) mijn beugel jarig is. Het beste vriendje is heden reeds 2 jaar geworden. En daar wij hier ontzettend (ont-zet-tend) blij mee zijn, kunnen wij dit niet zomaar maar ons voorbij laten gaan. Dat moeten we vieren! Met Jip en Janneke tandpasta en mondspoeling in sinaasappelsmaak. Omdat ook ijzerwerk soms goed verwend mag worden!
Ei, ei, ei, en we zijn zo blij, waaaaant het ijzerwerk is jarig en dat vieren wij (ei ei)!
Verschrikkelijk de neiging om:
- lippenbalsem met aardbeiensmaak te kopen.
- een zonnebankkuurtje te nemen.
- bakken met geld te spenderen in de Hunkemoller.
- alweer naar de kapper te gaan.
- een Knuffelrock cd te kopen.
- toch maar naar die ene film met Hugh Grant en Sandra Bullock te gaan.
- bloemenkransjes te vlechten.
- knalrode en zuurstokroze kleren te kopen.
- te gaan sporten.
Tijd: 1:50
Locatie: Geleen, thuus
Temperatuur: Wel lekker
Aantal zuchtende studenten met een deadline: alleen ikke
Sfeer: Sugababes met Shape op Kazaa, drukte op msn messenger.
Geluid: Sugababes dus.
Aantal Domme Blonde Dozen: ben niet blond. Maar Tim zegt net dat ie me een muts vind (grrr), dus.
Meest gewenste uitvinding: een huis van chocolade
Activiteit waarmee ik me had moeten bezighouden: Wandelen, mijn kamer opruimen, werk zoeken, huiswerk maken.
Aantal keren snooze vanochtend: 3x
Aantal bussen gemist: geen bus, maar wel een uur vertraging vanmiddag met de trein.
Tijd: 13:14
Locatie: (computer)lokaal 13.13, NHL Bouhof Leeuwarden
Temperatuur: broeierig
Aantal zuchtende studenten met een deadline: zes
Sfeer: troosteloos, tl-lichterig, doelgericht euh
Geluid: krakende stoelen, lange nagels op toetsenborden, overleg, bladerende boeken en gezucht. Klikkende hakken op de gang.
Liedje in mijn hoofd: Late Night Sessions van Beef
Aantal Domme Blonde Dozen: veeeeel
Meest gewenste uitvinding: een mute-functie op bepaalde personen 'de school, is die nominaaal?' -zappp-
Voornamelijke bezigheden: peuteren aan mijn nagels, mij laven aan de fosforstraling, verdwaasd opkijken, het bestuderen van het plafond (niet boeiend).
Activiteit waarmee ik me had moeten bezighouden: SPSS (Statistic Programme for Social Science)
Aantal keren snooze vanochtend: vijf
Aantal bussen gemist: 0 (huh?)
En nu jij!
Ik heb een hekel aan mijn computer. In elk geval aan XP. Dat stomme kloteprogramma doet niet wat ik wil. Het miept en kraakt en blijft hangen en slaat dingen niet op. Zo ook gisteravond...
Ik kreeg niks opgestart, behalve MSN Messenger en Outlook. De rest bleef hangen en deed het niet. 10x opnieuw opstarten hielp niet, heel hard schelden tegen het beeldscherm ook niet, met de muis gooien ook niet, en zelfs een hulplijn inschakelen (mijn vader) wierp geen vruchten af.
Maarrr, nu heb ik een nieuw accountje, en daar werk wel alles op. Maar nu ben ik wel al mijn emails kwijt, en allerlei andere belangrijke dingen.
Ik haat de technische dingen in het leven....
Waah, wat een weer! Op straat passeer ik vrienden en het gefluit van de vogeltjes overstemt bijna de muziek in de cafeetjes die hun deuren en ramen hebben opengegooid en de stoelen en tafeltjes buiten hebben gezet.
Ik word begroet door volslagen onbekenden, en ik groet vrolijk terug. Vaders lopen met hun kinderen op hun schouders, en moeder helpen hun dochtertjes een ijsje te eten zonder op hun smetteloos witte Oilily jurkjes te morsen.
Op een terras word ik toegeroepen. Hee, een oud klasgenoot! Ik schuif aan, en bestel een pannenkoek. We kletsen over het weer, school, de liefde, en nog meer van die luchtige lente onderwerpen.
Ik loop weer verder en passeer wat bouwvakkers. Uit hun radio klinken de Beach Boys. Surfin' surfin', windsurfin'...everybody having fun fun fun. Ze fluiten me na, en glimlachend loop ik verder. Heerlijk, die lente!
Zal ik mijn kamer gaan overbevolken met narcissen?
En dan is het lente, en dan zit je in de trein, met je smoel in de zon. Na te denken over:
wakker worden met een arm om je middel en een klein kusje op je schouder, knuffelen op mooie pleintjes, samen 1 ijsje op het terras, in het park op een deken liggen, met een boek, appelsientje, en een leuk iemand, gepruts aan bh-bandjes, handje in handje door de straten struinen, zomaar een kusje krijgen, elkaar helemaal fijn knijpen, met een fles wijn en een doos bonbons in het gras sterren kijken, samen de afwas doen, urenlang bellen, trots vertellen "dat wij bij elkaar horen", leuke dingen doen, kleine ruzie's maken, en het weer goed maken, knuffelen, een onverwachte liefdesverklaring, kriebels in mijn buik hebben.
Zucht....
Ik moet er bijna om denken dat ik geen Duruk Goutrug begin te worden uit de Tao van Poeh. Te druk om te zien wat er echt gebeurt, rondrennend, alles meemaken, dit nog doen, hard aan het werk en met mijn neus in de boeken.
Er moet ook veel gebeuren... Er moeten heel veel studieboeken gelezen worden, heel veel projecten afgemaakt, onderzoek verricht, schrijfwerk, praktische dingen. Lol maken, moet natuurlijk ook, en contacten onderhouden met je vrienden, kan het niet in real life, dan maar via mail. Er moet ook nog gewerkt worden, voor geld om die leuke dingen te doen. En werken moet dan weer in het weekend, waardoor ik de rest van het weekend niet weg kan. Niet erg, genoeg huiswerk (...). En dan zijn er nog al die feestjes waar je heen moet en die je soms weer af moet slaan, en een stageplek die je moet verwerven (iemand nog een leuke stageplek voor een dan derdejaars Communicatiestudent?). Reisverzekeringen afsluiten, journaals kijken en de krant lezen, demonstreren tegen al dat gedoe in de grote boze wereld.
Het loopt soms even storm in mijn hoofd. De Duruk Goutrug begint de kop op te steken, tijd om mijn ogen open te doen en op te kijken naar de mooie dingen vlak bij. Niks doen.
Soms gaat er niets boven op de bank zitten met een goede film en een pot thee...
Mijn rij-instructeur en ik waren vanmorgen heel blij, want het is lente. We draaiden de raampjes open, en reden vrolijk rond in de zon.
Thuis vermeldde ik het goede nieuws, dat het lente is. Iedereen is natuurlijk blij. En rondspringend op Beef ben ik heel blij. 't is altijd Lente in de ogen van de....
P.S: Tip voor Kazaa: Hakuna Matata in het Zweeds, Noors, Deens en Japans downloaden!
Onlangs plaatste ik hier een Ongelooflijk Commercieel Kwisje. Er werd gevraagd om 10 reclame slogans te raden. Vandaag wordt de uitslag bekent gemaakt. Hier komen ze.
1. Brofinca
2. Fanta
3. Honig
4. Unox
5. Ministerie Verkeer & Waterstaat
6. Dommelsch
7. Postkrediet
8. McDonalds
9. Liga (Milk Break)
10. Calve Pindakaas.
De winnaar is Marco van Dynamitecam. Hij had er ruim 4 goed! Het was dus blijkbaar een zeer moeilijk kwisje! Marco krijgt binnenkort een kaartje in de bus. Gefeliciteerd!
Ik heb geen grote affectie voor tandartsen. Ik ben er absoluut niet bang voor, begrijp me niet verkeerd. Ik heb gewoon een hekel aan ze. Ik heb in mijn kleine leventje 2 tandartsen gekend, en allebei kan ik niet waarderen.
Mijn 1e tandarts was een enge man, die volgens mij elke dag macaroni at, want hij stonk enorm uit zijn smoel, waarmee hij altijd vrolijk boven mijn hoofd hing, en al hijgend en pratend het bedwelmende aroma verspreidde. Verdoving was bij die man haast niet nodig. Door de geur alleen al ging ik van mijn stokje. Hij had ook hele lange haren in zijn neus, en soms hingen er stukjes aan. Een keer was ik zo boos op hem, omdat hij me pijn had gedaan, dat ik een hele nieuwe wcrol in zijn wc heb geduwd. Zijn wc was daardoor helemaal kaduuk, en ik werd vriendelijk verzocht niet meer terug te komen, per post. Ik was toen 13 jaar.
Mijn 2e tandarts, is een hele aardige vent. Maar hij rookt en draagt geen handschoenen. Dat stinkt heel erg. En daarbij heeft hij ook nog allemaal haren op zijn vingers. Heel vies. En dan zijn Hele Grote Snor! Die zooo groot, volgens mij kan iemand daar met gemak een trui van breien.
Tandartsen? Niet mijn vriendjes...
En hoe dichter bij we Het Tijdstip komen, hoe schijteriger ik word. Al die mensen die hier de dupe van worden, en misschien ook wij wel... Ik schijt nu 7 kleuren stront, dat mag u gerust weten. Ook al wilt u dat niet, maar dat zal mij worst wezen! Ik ben gewoon een schijtluis. En ik ga zodra de 1e bom in Europa valt, mijn koffers inpakken en op het vliegtuig naar Cuba om daar in een sigarenfabriek te gaan werken, en de hele dag in oldtimers rond te rijden en de Buena Vista Social Club keihard te draaien. En me helemaal niet meer bemoeien met al dat stomme volwassenen schoolplein gedrag.
Ja! Revolutie!
Net terug van een wonderbaarlijk leuke, blije, intellectuele, natuurlijk seksueel getinte, tranentrekkend grappige lezing van Ronald Giphart. In het kader van de boekenweek zat Giphart daar aan een tafel met zijn boeken op het podium, waarbij hij geïnterviewd werd door de meest droge Friese Fries die men in de wijde omtrek kon vinden. Wat resulteerde in droogkomische situaties en een literaire seksquiz. En domme vragen uit het publiek. En geile voorlezerij, hijgen en lebberen in de microfoon en nog meer grollen en grappen. Het was ook nog eens extra gezellig, want behalve Gala was er ook een ander boek te vieren.
Door een voorval op een 'feessie' ergens in een boekenwinkel in Utrecht, gerund door een, jawel, Fries, is er onbedoeld een vreemd boekje aan Gipharts oeuvre toegevoegd. Omdat feessies wel eens gepaard gaan met drank en daar uit voortkomend gela/ul, komen daar soms rare deals van. Stomdronken kwamen Sterk (uitgever) en Giphart tot de overeenkomst dat hij een 'bwoekje zou schwijven', wat dan in het Fries vertaald zou worden. Et voilá, hier heb ik het: 'Der is gjin dêr, dêre'. Zowel ik als Giphart moeten moeite doen die titel te snappen.
Toch vaag, praten met de uitgever, de interviewer en Giphart alsof je ze kent. Giphart die meer naar jou zit te loeren, dan jij naar hem. Edoch, hij signeerde mijn boekie!
Dat was weer gezellig. Na 2,5 uur gezellig in de trein zitten met J. en T. kwamen we aan in ons mooie hoofdstadje. Na even prutsen met de tram (jezusmina wat is het openbaar vervoer duur geworden!) kwamen we aan op het Leidseplein en struinden we naar de Paradiso. Alwaar we B. ontmoetten en naar de mooie geluidjes van Spinvis gingen luisteren. J. zag ergens bij de bar nog Francois Boulangier (ja, die van Lingo) en ergens tussen de mensenmassa zagen we nog Lenette van Dongen rondstruinen. Een geweldig optreden van Spinvis. Met kippevel staan luisteren, een van de betere concerten die ik heb gezien ooit.
Na het concert kwamen we erachter dat we de laatste trein hadden gemist, dus dat werd in Amsterdam blijven. T. wist wel een adresje, en na even rondbellen hadden we wat gevonden. Aangekomen bij de juiste tramhalte, en een kipcorn verorberen, werd het zoeken naar het adres. Bij verschillende deuren aangebeld ("volgens mij is dit het. Oh nee, toch niet."), en na een halfuur konden we dankbaar en blij neerploffen op de bank bij S. Euforisch over badkamer en megabed doken J. en ik in bed, om vervolgens met een scheef oog de gesprekken van S. en T. op te vangen. Om 8 uur weer uit bed, en de trein in. Lang leve de chocoladebroodjes van de C'est du Pain! Het was vroeg, dus het werden vage gesprekken over werkeloosheid (werkzoekend/werkvindend), vakantie, Aqua (de band) en rijke mannen. Aangekomen in Geleen bij de Super de Volkskrant en Hero Fruitontbijt gekocht.
T. en J., dankdank! Het was zeer gezellig!
Weet u wat ik vanavond ga doen? Nee? Nou! Ik ga naar Spinvis. In Paradiso. In Amsterdam! Met hele leuke mensjes. En u mag lekker niet mee. Want het is uitverkocht. Tralalalala! Ik ga naar Spinvis. En u lekker niet. En ikke lekker weeeel! (lala lalala)
Weg van al die stress, deadlines en verplichtingen? Genoeg van al dat enge wereldnieuws? Niet te beroerd voor een gebedje, een kaalgeschoren kruin of een flitsend habijt en een flink boek? Duik dan eens onder in een klooster.
Juist.
Jahma welluke dan?
Hiervoor heeft Katholiek Nederland een geweldig testje in het leven geroepen. Weet jij ook weer of je een Jezuïet bent of toch meer een Bedelmonnik.
Dus mocht ik het toch niet meer trekken, dan zit ik volgend jaar bij de 'actief religieuzen' in de Congregatie van de Zusters van Julie Postel en dan start ik Sister Act 3.
Ik kon het niet laten toen Bush op CNN op 2 uur vannacht mij toesprak: "We will help to rebuild Iraq" heel hard naar de tv te schreeuwen "Ja, en dan zeker 12 McDonalds ketens in Bagdad bouwen, klootzak!". Ook al werd iedereen in huis daardoor wakker. Bush? Blegh.
Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk! Ik ben behoorlijk vrolijk, zo vrolijk was ik noooooit! Ik was wel vaker vrolijk, heel vrolijk, heel vrolijk. Maar zo behoorlijk vrolijk, was ik tot nog toe noooooit!
La, lalalalala, lalalalaaaa lalala lalalala!
En ik heb
nieuwe schoenen! Joechei!
En dan mijn ogen dicht. Alles donker, met 1 kaars. Op mijn bed. Met niks anders dan muziek en ik. En de kaars.
Goodbye to the sky
I know I can't fly but I feel love do you know
How I feel?
You are my achilles heel
Hello to below
I feel love flow like a river flow you and I
Standing still
You are my achilles heel
En even later op internet ontdekken dat ze niet meer bestaan. Godsamme!
Lalala.
Ja, dan show ik ook meteen even mijn Nieuwe Rooie Gympies.
En morgen ga ik lekker All Stars kopen. Dus.
Onder het motto: lekker nuttig:
Heden in dit theater: de sjoecam!
Kijk voor Gryts' gister in de mieptime (C) gekochte nieuwe sjoes bij 'dat ene dingetje'.
Buren begluren in de trein:
Hij slaapt. Hij vergeet vast op tijd uit te stappen. Op het tafeltje liggen kranten. Een vriend van hem, in een groene bodywarmer, leest Gala. Hij weet dat je dan gratis reist. Zou hij hem op tijd wakker maken? Tussen zijn benen staat een tas. Een zwarte. Nog vrij nieuw. We rijden over een brug. Ik hoor de snare in de walkman van de jongen achter mij. Het is hiphop.
...
De man is wakker. Slaperig kijkt hij naar de tas. De jongen achter mij draait Eminem in zijn hoofd. Station Den Bosch. De sigaret van mijn overbuurman is op. Hij gaat verzitten. De man met Gala kijkt rond. We rijden weer. Het wordt snel donker. In de bovenverdieping van de dubbeldekker. Oranje lantaarnpalen. Snelweg, Wit gebouw. Loods. Kantoor. Groen Licht! Een weg. Water. Lijmenex. Elektrapalen. Huizen. Bedrijven. Een onverstaanbare omroep. Klinkt als mijn oude wekker. Lachende mensen. Station De Bosch. Nu wel. De jongen zingt nu zachtjes mee met Eminem. De slaperige man stapt uit.
Ja, dat eten we dus. Lekker hoor!
Benodigdheden:
Jim
Kartonnen doos
Brillenpootjes van Jamai
Stropdas van Reinout
Jurkje van Tooske
Zangzaad
Verkiezingsposters
Werkwijze:
Neem de Jim en rijg hem aan een scherpe spies. Hang dit kadaver alvast in de oven, maar schakel deze nog niet in. Neem de kartonnen doos, maak hem nat met kraanwater, totdat een papperige substantie ontstaat. Miep© dit in een schaal met schenktuit. Neem nu de brillepootjes van Jamai (zoeken = niet moeilijk) en frituur deze in hete olie van ongeveer 190 graden. Hiermee is het trouwens ook heel goed mogelijk de ogen van Jim uit te steken en dusdanig te decoreren (aanrader van de chefkok!). Scheur een stropdas van Reinout in gelijkmatige stukken (het liefst in de lelijkste kleurencombi's) en gooi deze bij de kartonnen dozen pap. Nu voegt u de jurkjes van Tooske toe, eveneens gescheurd. Knip dan wat verkiezingsposters (uiteraard die van Jim) in kleine snippers en verdeel deze gelijkmatig door de saus. Kook de saus zo'n 20 minuten op een laag pitje. Zodra de saus klaar is, haalt u de Jim uit de oven en plaatst u hem op een houten plaat. Laat de slijmerige substantie uit zijn keel rustig uitdruppen en giet de saus over de Jim. Garneren met zangzaad, omdat er nog altijd te leren valt.
Eet smakelijk.
Lotte en ik hebben een geweldig systeem om niet meer te laat te komen. Daar zijn we namelijk heel goed in, te laat komen. Maar nu nie meer.
We hebben namelijk de zogenaamde mieptijd ingebouwd. Die duurt ongeveer drie uur en wordt voornamelijk gebruikt om, het woord zegt het al, te miepen. Tijd te verknoeien. Te lanterfanten, doelloos rond te lopen en veel kostbare tijd te verprutsen.
Zo hebben we vanochtend op Utrecht Centraal zo'n drie uur tijd vermiept. Dat ging ongeveer zo. Lotte had Gala, het boekenweekgeschenk. Gryts niet. Dus dat resulteerde in een uur miepen in de Bruna om een boek uit te zoeken waar je dan Gala bij kreeg. Dat werden uiteindelijk drie boeken (Reve, Elsschot en een cursus Fins). En Gala natuurlijk. Lekker nuttig, want ik had al lang een treinretourtje betaald.
Toen we langs het Kiddieparadise liepen hebben we vijftig cent in een muppetsdraaiding gemiept en drie minuten grijnzend rondgedraaid onder het genot van een vrolijk melodietje en veel rare blikken. Schoenen gekocht. IJsje gegeten. Ontbeten bij de BurgerKing, want de Twister Fries heersen.
En! Keurig op tijd! So don't miep with us, mieperfuckers!
Lang leve de technische vooruitgang! Ik typ dit vanuit de Universiteit Utrecht, ergens aan een soort informatiecomputereilanddingetje in een gebouw met een hele mooie naam die ik vergeten ben. Met internet. Gratis. En gratis is goed (*). Dat vinden trouwens meer mensen, het is hier erg gezellig.
Net naar een voorlichting geweest over de studie Psychologie. Was erg interessant en een zeer potentiele studie. Er lopen heel veel slimme en leuke mensen rond, ook zeker niet verkeerd.
Daarnaast een heerlijk recept geformuleerd voor vanavond: Jim op de spies. Lotte zal het ongetwijfeld vanavond wel posten, dus hou het in de gaten.
En nu ga ik eens zo'n gratis (*) lunchpakketje halen!
Omdat wij van Bloody Hell niet vies zijn van een kwisje zo af en toe, en wij van alle tv programma's de reclameblokken het allerliefst zien, is er hierrrrrr dan een Heel Mooi kwisje. Doet u mee? Stuur dan de merknamen, of omschrijving van de reclame (als u de naam niet weet) naar lotte@bloodyhell.nl voor volgende week vrijdag 21 Maart. De winnaar krijgt een heus door ons gesigneerd postkaartje (oeoeoeh!). Hier zijn ze, 't is niet moeilijk hoor!
1. Profiteer van die 3,9 procent.
2. And they're off!
3. Met courgette!
4. Lekker he?
5. Altijd binnengestaan, altijd!
6. Vreemd, die voortanden...
7. Dat is geen punt! -Geen punt?
8. Haske Nemhja Hille Jaguus... Grooooningennnn!
9. Aardbei?
10. Ik zal even voor je kijken.
Dat waren ze. Veel succes!
Ik moet nieuwe schoenen hebben. En ik ben heel slecht in nieuwe schoenen kopen. Ik kan dan ook absoluut niet begrijpen dat er mensen bestaan die verslaaaafd zijn aan schoenen kopen. Dat snap ik dus echt niet.
Ik moet dus rode gympen hebben, of gympen met iets rood en wit erin, want ik heb geen goede schoenen voor onder mijn nieuwe rode broek. Ik ben al bij 10 schoenenwinkels geweest, maar het lukt gewoon niet om De Schoen te vinden.
Onlangs stond ik met een vriendin bij te kletsen in de stad, toen ik haar schoenen opmerkte. Het waren hele dunne hogen hakken, met een lange uitlopende punt aan de voorkant. "Wow, hoe loop je daar nou op?" vroeg ik haar. Ze vertelde dat het even wennen was, maar dat het daarna best te doen was. Op de vraag hoe dat dan zat met die lange punt, vertelde ze dat daar een hele handige oplossing voor was. Ze deed er een prop Kleenex in. HUH?! You can't be serious?! Met mijn beroemde Grote Ogen keek ik haar aan. Ik keek naar de grond, en zag mijn afgetrapte gympen, die als noodoplossing onder mijn rode broek uitstaken. geen Kleenex, geen hakken, geen kramp in mijn kuiten elke nacht. Medelijden hebbend keek ik de vriendin aan. Blij dat ik niet in haar schoenen stond.
Hee, Gryts! Zullen we hier heen? Ik heb me al aangemeld. Dus.
In onbekende situaties, waar ik helemaal alleen ben, niemand ken en alles onbekend is, klap ik dicht. Dan komt er geen zinnig woord uit me, dan zit ik stil in een hoekje te luisteren wat andere mensen zeggen.
En die eigenschap vind ik heel irritant, want het is meer een 'kat uit de bomen kijken' actie dan een permanent zwijgen. En nu zijn 1e indrukken altijd zo belangrijk, ze bepalen wat mensen denken over je, de stempel die je krijgt.
Maar ik BEN helemaal niet rustig en stil. Dus heel veel mensen die mij niet goed kennen, of nog maar kort kennen, zien mij als 'dat stille rustige meisje'. Alleen maar vanwege die eigenschap die ik heb in het prille begin.
Als ze me dan leren kennen zoals ik echt ben, vinden ze het grappig om te zien dat ik eigenlijk helemaal niet zo stil en rustig ben zoals ze dachten.
Handig om iets als NLD (klik link! klik link!) te hebben, dan kun je dat altijd (terecht) de schuld geven van alles...
Deze site is overigens ook zeer de moeite waard, waaant ze hebben echte 'ban comic sans' merchandise!
Op Kazaa de begintune van Vrouwtje Theelepel, Dommel en My Little Pony vinden, en dan Heel Hard meezingen.
Op deze doodgewone doordeweekse dag liep ik door mijn school. Het was een dag als alle andere. Mijn ogen dwaalden over de briefjes, geprikt op de overvolle prikborden in de wandelgangen. 'Studente zoekt kamer' (comic sans). Zucht. Qua creativiteit en smaak van lettertype heb ik het al lang opgegeven met de mensheid en ik dacht dat ik alleen stond in mijn vruchteloze strijd tegen Comic Sans. Tot vandaag.
Ineens viel mijn oog op een sticker, pontificaal over een grote Comic Sans titel geplakt. Een grijns van oor tot oor trekt over mijn gezicht. Front Anti Comic Sans. Met een URL erbij, want het Front heeft ook een sitewaar bondgenoten zich kunnen verzamelen. Ik ben niet langer alleen!
Na jarenlange (sinds 1995, geboorte Comic Sans en begin van het einde) keiharde strijd gevoerd te hebben tegen dat afschuwelijke lettertype, breekt er bijna een traantje door. Alle onbegrip waar ik die tijd op ben gestuit! Werkelijk overal duikt het op, want wat is het een fris en vrolijk en vooral origineel lettertje! Na verloop van tijd en vele vruchteloze pogingen had ik het maar opgegeven, maar er gloort dus nog licht!
Dit is geen doodgewone doordeweekse dag. Dit is een dag van nieuwe hoop.
Vannacht droomde ik dat ik met mijn ouders en Gryts naar Amerika ging, op vakantie. Vlak voordat we vertrokken viel er een atoombom in Nederland, maar omdat we allemaal heel hard bliezen, waaide hij de andere kant op.
In Amerika kwamen we terecht bij de Oprah show. Ik heb staan geiten met Oprah, en ze had in de kantine een flesje Punica voor me gekocht. Zij en haar vriendje Stedman nodigden me nog uit om een dagje bij hun te komen zwemmen, maar dat sloeg ik af, omdat we op doorreis waren. Mijn ouders & Gryts waren heel erg boos dat ik dat had geweigerd en dat ik niet met ze op de foto was gegaan.
In de studio van de show was het heel gezellig, en stak iedereen de hele tijd zijn duimen omhoog naar elkaar. Ik lag daardoor helemaal in een deuk. We zaten op de achterste rij en daar kwam ik in gesprek met een ruwharige cavia uit Maastricht. Hij was hier met zijn baasje, maar die was hij in de mensenmassa kwijtgeraakt. Hij vroeg of ik hem wilde helpen, dus zocht ik in het handboek van Dr. Phil op hoe ik een hamster moest verzorgen en helpen.
Toen ging de wekker.
Ik zie net in onze statistieken dat we al over de 10000 bezoekers zijn. Joechei! Joechei! Reden voor een feestje.
Neuspiercings die er 's nachts uitvallen en er de volgende ochtend met geen mogelijkheid meer in te krijgen zijn, zonder een hele martelgang voorafgaande....
zijn KUT!
Als ik mezelf op foto's zie, snap ik nooit hoe ik zo dom erop terecht ben gekomen. Ik grijns altijd breeduit (Lotte, er zit een vlieg op je mondhoek, vlakbij je oorlel), en ik heb op foto's altijd uilenogen. Hele Grote Ogen Dus.
Ik snap mezelf niet. Waaarom doe ik dat toch steeds?
Op pasfoto's sta ik ook altijd zo. Zo staat op mijn Voordeelurenkaart van de NS ook zo'n foto met mijn typische fotohoofd. Steevast krijg ik van de conducteurs te horen "Wat lach jij leuk!". Grrrr. Dan zet ik een gemene grijns op en gris mijn kaartje uit de handen van die o zo grappige kaartjesknipper.
En nu heb ik het wel een beetje gehad met pose. Dus ik heb zojuist besloten dat ik alleen nog maar met m'n ogen dicht en een chagerijnige kop op foto's ga. Ofzoiets.
Ik heb vandaag een nieuwe wekker gekocht bij de Hema. Een hele schattige met op de wijzerplaat een prinses. Met echte harde 'tring'belletjes bovenop.
Hiervoor had ik een digitale wekker, met radiofunctie en harde piep als wekker. Maar die is sinds een paar dagen stuk. Hij piept niet meer als ik wakker moet worden.
Die oude wekker kon ik altijd heel makkelijk instellen. Afwisselend op 3 knopjes drukken en dan had ik heel mooi de wektijd ingesteld en de tijd goed gezet. Geen probleem dus. 's Ochtends mepte ik altijd netjes 3 keer op snooze en dan ging ik eruit.
Deze wekker is raar; er zitten op de achterkant namelijk 2 draaiknopjes, en 2 opwind-sleutels. En ik heb geen flauw idee waarvoor die bestemd zijn. Ik pruts en ik draai wat, en er begint iets te tikken. Ah, fijn! En nu moet ie rinkelen. Hij rinkelt niet. Ik krijg 'm niet opgedraaid. Huh? Godsamme! Paaaaaap!
Mijn vader draait wat aan die knop en aan die andere, en hij doet 't. En hard! Daar slaap ik noooooit doorheen. Me nooit meer verslapen! Hier zullen heel wat mensen blij mee zijn.
Nu maar eerst eens zelf uitvinden hoe dat ding functioneert
Wat ik vandaag gedaan heb: tot 12 uur in mijn nest gelegen, vier keer op snooze gemept, een uur nog liggen lezen (het Geheugenspel - Nicci French) omdat ik de moord opgelost moest hebben voordat ik ordentlijk kon douchen, douchen dus, lang douchen, heel lang douchen, beetje rondsloffen in huis, bed verschoond! Eerste goede daad van vandaag! Prullenbak geleegd, kat geaaid, John Lennon geluisterd, piano gespeeld, thee gezet, thee gedronken, oude krant gelezen, enquêtes ingevoerd in computer! Huiswerk! Nog een deugd! Gegeten, rondgelummeld, genietsnut, gelanterfant, al bellend rondjes gelopen, en nu ga ik een cd kopieren!
So hee.
Wat ik vandaag heb gedaan:
Ontbeten met 4 danoontjes, 1 zak dove chocobites en een pot thee, gedoucht, de hele bovenverdieping gezogen, mijn kamer afgestoft, mijn cdverzameling geordend en gesorteerd, lampjes opgehangen, sterretjes opgeplakt, boeken opgeruimd, alle kasten leeggehaald, de rotzooi in de vuilniszak en kasten weer netjes ingeruimd, mijn honden gekamd, posters opgehangen, mijn ramen gewassen en een pizza gegeten.
Juist.
Ik wil teveel, maar ik heb te weinig.
India Arie - Acoustic Soul
Erykah Badu - Baduizm
Alicia Keys - Songs in A-minor
PJ Harvey - Stories from the city, Stories from the sea
Pink - Missundastood
Elvis Costello - The Best of
Ik moet werk zoeken...
Benodigdheden:
Water
Spaghetti
Confetti
Serpentine
Rondjes waar je doorheen moet blazen
Carnavalsmaskers
Werkwijze:
Kook in een ruime hoeveelheid water een handvol spaghetti, en zorg dat deze goed slap worden. Haal ze uit het water, en leg ze in een ovenschaal. Voeg wat confetti (voorkeur langs een weg waar een optocht is langsgereden) toe, en mix de boel grondig. Ga dan naar een cafe waar filnk is huisgehouden tijdens de 3 dolle dagen, en verzamel het ranzige spul dat daar ligt, doordrenkt met bier, sigaretten en overig vies spul. Voeg de blaas-rondjes toe en verwarm dit 20 minuten in de oven.
Garneren met serpentine.
Lekker erbij: Carnavalmaskers-brood
Iedereen die het waagt vanavond op Jim te stemmen, geef ik hoogstpersoonlijk een hele harde schop onder zijn/haar reet.
Jamai is namelijk veeeeeel leuker. Dus.
Update: Whoeii!
Ik wil een v.i.p room voor mezelf, een een fles hele dure champagne, en een mand vol chocolade, en eeuwige roem.
Ik ben ein-de-lijk door alle 40 levels van Gridlock heen. Pffff...
Je laat je ogen dwalen over de kleine lettertjes in de televisiegids en daar staat het zomaar ineens. Het n-woord. Whoaaat?
BNN heeft weer iets nieuws hoor. Bridget heeft de nobele taak op zich genomen om het geheel te presenteren. Tot in de fijne details wordt er in het programma uitgelegd hoe het een en ander in elkaar zit (hoe doe je het als je dronken bent hoe fake je een orgasme) en kun je zelfs oude fietsen winnen.
Op de site is een klein onderzoekje gepleegd. Zo blijkt het gros van de dames op hun 16de te zijn ontmaagd, en de heren gemiddeld pas op hun 18de.
Ergens anders vond ik dat 'Sexual Healing' van Marvin Gaye en (grrr) de Boléro van Ravel bovenaan de Britse lijst staat van meest tijdens de seks beluisterde muziek.
BNN's 'allereerste echte seksprogramma' belooft geen blad voor de mond te nemen en ons eindelijk de waarheid te laten zien over waar we ons allemaal mee bezig houden.
En voor de liefhebbers: komende maandag gaat het over klaarkomen...
Met een gezicht op oorlog stond de doktersassistente de gevel van de huisartsenpraktijk te schrobben. Met een schort en handschoenen, en naast haar een grote zwarte emmer vol zeepsop. Grijnzend reed ik voorbij in de lesauto terwijl ik de met graffiti gespoten leus op de muur las. Met grote witte letters stond er: "Kwakzalvers!"
Hmpf.
Gmpf. Wrrmpf. Mwuu wmuu. Blugh. Hmm.
"Mag ik jullie misschien even storen?"
"Ja?"
"Ik moet voor een project enquêtes afnemen, hebben jullie op 22 januari gestemd?"
"Ik heb pennen en soo, euh, en dat ding duurt maar een minuutje. Het is heel leuk hoor, echt waar! Dolle pret!"
"Bedankt voor je medewerking!"
Bluuuugughghh ktuuurujfkdkjjf;af;a.
Whoeiii! Ik sta er tussen!
Het is nog steeds een grote wazige parade die aan me voorbij is getrokken. Een avondje druilerig Maastricht, een avond dansen bij Jaya The Cat, en een avondje doorzakken in wederom, Maastricht.
Mark en Gryts als metgezellen hebbend, ben ik met een grote grijns door de hossende massa gestruind, trots verkondigend dat 'ik hun voor het eerst carnaval liet zien'.
Ik ben nog steeds niet helemaal wakker, en ik heb overal pijn aan mijn spieren, door het bungee-trampoline springen (ofzoiets).
Maar vermaakt heb ik me zeker. En volgend jaar gaan we het dus weer doen. Hossen, dansen, mensen kijken, lachen en carnval vieren....
Mark heeft foto's gemaakt, die hopelijk gauw opduiken op de site!
Update: Foto's zijn er! Gaat dat zien! Gaat dat zien!
Even voor de fantasy/legende liefhebbers onder ons...
Kent u het boek Nevelen van Avalon van Marion Zimmer Bradley?
Ja? Mooi! Ik namelijk ook. 3 jaar geleden heb ik het 952 pagina's tellende boek verslonden op aanraden van een goede vriendin. Ik was (en ben) nog helemaal verliefd op die verhalen. En nuuuuu, komt vanavond de verfilming! Whoooohooo! Net5! Om half 9!
En als u het verhaal niet kent, dan is het ook aan te raden.
Ik ga even de videorecorder instellen...
Lotte & Gryts auto-message: Wolle jo wier witte wat wy oan it dwaan binne? No ja, it sit sa, yn Limburch bart der no wat dat hjit karnaval. En wy binne ús no oan it tarêden en klearn oan it passen. Net dat jo dat wat intresearje sil. Mar goed, dêrom binne wy dus ek 'oafwêzich'. En misskien komme wy ek wol hielendochs net mear wer werom. Mar dat sil jo woarst wêze, (ja, woarst). Misskien is dit ek mar in smoes, en binne wy no in sekte oan it oprjochtsjen. Mar who cares, en sa is't mar krekt.
Mahna Mahna, en misskien oant moarn,
De bjusterbaarlike fammen fan Bloedrige Hell
Lotte & Gryts auto-message: Wilt geer egt weite wat veer ona ut doan zin? Nah joah, ut zit zoe, in Limburg hubste zoget dat heit carnaval/vasteloavend. En veer zin pekskes oan het passe. Neet dat uch dat get zal ineterseere. Mer goad, darum zin ver dus 'aafweezig'. En mesjien komme veer auch helemoal neet truk. Moar dat zal uch woosj weze, (joah, woosj). Mesjien is dit auch maar een smoes, en zin veer noe een sekte op oan ut richte. Mer who cares, juust.
Mahna Mahna & Nondepie,
De maedjes vaan Bloojerige Hell
What's in a name?
"Volgens Horney is de basisangst, het gevoel van onveiligheid, veel belangrijker dan de seksuele drift." (Psychologie en Sociologie, pag. 41)
Jan Lenferink is nog niet helemaal thuis in de wereld van de afko's:
"Wil je misschien nog een glaasje champo?" (SBS6, 21:35)
[jaloersmaakfunctie]De familie van mijn vader heeft een heel leuk extra; namelijk mijn Indonesische tante. Die kan namelijk heel lekker koken, en soms nodigt ze ons uit om bij haar en haar man (de oom van mijn vader dus) te komen eten. Dan staat ze uren in de keuken te zwoegen en mysterieuze kooksels te laten pruttelen in grote pannen.
Vanavond gaat ze weer iets heel lekkers op tafel zetten, speciaal voor ons. [/jaloersmaakfunctie]
Mijn kamer heeft teveel spullen, en te weinig kasten. Niet praktisch, denkt u.
Overal ligt rotzooi op de grond; stukken Volkskrant, stickers, schone was, lege dove chocobites papiertjes, cd's, de Opzij van maart, een uitgeprint msn-gesprek, schoenen, loesjeposters, een doos kleenex, de omgekiepte inhoud van mijn tas en een nokia oplader.
Morgen wordt er door mij een grondige opruimactie gestart, met vuilniszak, stofzuiger en stofdoek.
Zodat ik niet meer vanaf een afstandje mijn bed hoef in te springen 's avonds...
Voorleesmoeder, werkloos, he-le-maal niks. Ik ga in een bushokje wonen. Of in een grote doos, onder een brug. Ik word later geitenhoeder op de Veluwe en dan hoor ik de hele dag alleen nog maar bwèèè. Full-time moeder. Later word ik preiplanter. Of tenenlezer. McManager. Cliniclown. Meisje van Verkade. Putjesschepper op zee. Heroïneprostituee. Lesbisch en kluizenaar. Waarzegster. Ik ga in een kibboets wonen in Israël. Ik ga een hippiecommune beginnen en een huis kraken en alleen nog maar joints roken. Ik word later wc-juffrouw. Miss World. Garnalenpelster. Miljonair alleen ik weet nog niet hoe. Het nieuwe gezicht van Chanel. Rijk en Beroemd. Anatoom Patholoog. Kunstenares. Draagmoeder. Filmster. Seriemoordenaar. Bouquetboekjesambassadrice. Prinses. Ballonvaarder. Kantklosser. Postzegelverzamelaar. Winnares van de Oudejaarsloterij. De speelster van Pino. De nieuwe Jomanda. Lijsttrekker. Marokkaanse prinses. Schoorsteenveger en bloemperkjesharkster.
Alles behalve ‘communicatiedeskundige’. Braak.
Vandaag is het 1 maart, dus:
- weer dichterbij de dag dat het lente wordt.
- carnaval! (nou ja, morgen dan...)
- een jaar geleden dat de legendarische weblogmeeting was in Breda.
- Bloody Hell bestaat 2 maanden!
Reden voor een feestje, dacht ik toch zo.
Alles op deze site
© Lotte en Gryts 2003 - 2009.
Webdesign: Gryts.
Januari 2003
Februari 2003
Maart 2003
April 2003
Mei 2003
Juni 2003
Juli 2003
Augustus 2003
September 2003
Oktober 2003
November 2003
December 2003
Januari 2004
Februari 2004
Maart 2004
April 2004
Mei 2004
Maart 2005
April 2005
Mei 2005
Juni 2005
Juli 2005
Augustus 2005
September 2005
Oktober 2005
November 2005
December 2005
Januari 2006
Februari 2006
Maart 2006
April 2006
Mei 2006
Juni 2006
Juli 2006
Augustus 2006
September 2006
Oktober 2006
November 2006
December 2006
Januari 2007
Februari 2007
Maart 2007
April 2007
Mei 2007
Juni 2007
Juli 2007
Augustus 2007
September 2007
Oktober 2007
December 2007
Januari 2008
Mei 2008
April 2009
