Zo. Ik leg mijn nieuwe Michael Moore boek naast het bed. Dat waren weer genoeg anti-Amerikaanse verhaaltjes voor vandaag. Ik ga slapen! Ik trek aan het lichttouwtje en installeer me in de comfortabele kussens. Ik kijk even op mijn mobieltje, die vertelt dat het half 2 is geweest. Ik moet echt gaan slapen dus. Ik sluit mijn ogen en overdenk de dag van vandaag. Ja, gezellige dag was 't. Ik wiebel wat met mijn tenen. Hmm, mijn maag knort een beetje... Lag er niet nog een zak met Dove Chocobites op mijn nachtkastje? Ik doe het licht weer aan. Daar liggen ze. Ik kiep de halflege zak leeg op mijn buik en begin de heerlijkheden op te smullen. Dan nog een slokje Spa, en dan weer slapen.
Ondertussen is het alweer 20 minuten later. Echt, slapen. Ik staar naar de sterretjes op mijn plafond. Ik besluit ze te gaan tellen. Het zijn er 32. Ik draai wat met mijn armen. Slapen! Ik kijk naast me in bed. Hee, een discman met daarin de nieuwe cd van The White Stripes! Ik luister wat muziek, en voel mezelf slaperig worden. Ik ga weer liggen. Ik kijk wat rond in mijn kamer en luister naar de auto's die op straat rijden. Waar zouden ze heen gaan op dit uur?
Om half 4 dommelde ik in...
Het is een erg mooie dag. Een dag van alle tijd. Een dag van laat opstaan, vlagen van muziek die door mijn hoofd waaien, een dag van lang douchen en sloom ontbijten. Een volslagen rustige dag, zonder stress, geen dingen aan mijn hoofd.
Geen wonder dat de muziek van de cd, Natural History van I Am Kloot, die ik gisteren kocht me zo snel naar mijn hoofd stijgt. Meteen waan ik me twee jaar terug in de tijd. Die hele zomer lang is die cd met regelmaat gedraaid en sindsdien heb ik 'm nooit meer gehoord. En vooral wanneer de omgeving waar je op dat moment bent niet wezenlijk anders is, komt het sentiment in al zijn volheid weer boven.
Het blijft vreemd dat verstreken tijd in een keer weggevaagd kan worden, door een liedje.
"living my life in flashbacks" ~ to you, I Am Kloot.
Hij is net vers van de pers gerold, en de massa rent massaal (haha) naar de Bruna om hem binnen te halen, deel 5 van de Harry Potter serie. Hij is alleen nog maar in het Engels te lezen, maar toch... Het houdt de massa niet tegen.
Ik beken, ik heb nog nooit een Harry Potter boek uitgelezen. Voor school begon ik ooit eens in de engelse versie The Chamber of Secrets, maar ik kwam niet verder dan halverwege hoofdstuk 1. Toen ik mezelf eindelijk zover had gekregen het toch maar te gaan lezen, want 'het is toch best trend-verantwoord', stond er bij de Openbare Bibliotheek van Geleen alweer iemand anders te springen om het boekje mee huiswaarts te nemen. Verlengen mocht ik niet. Nou ja, dan niet. Boeken genoeg in de boekenkast waarmee ik me prima vermaken kan.
Als Harry Potter weer bijna vergeten is, en niemand meer weet wat een Nimbus 2000 is, ga ik wel eventjes me wanen in de wereld van Hogwarts en Griffondor... ofzoiets.
En terwijl veel te veel andere mensen het nu leuk hebben op Werchter, zit ik joelend op de Lowlands-site het programma te bewonderen. Das Pop, Stereophonics, Goldfrapp, Suede, Ronald Giphart en Foo Fighters.
Ha! Da's nog veel cooler. Puh. Toch?
Ik wil knuffelen. Ik wil urenlang knuffelen en geknuffeld worden. Met mijn handen door warrig haar woelen, in glinsterende pretogen kijken. Lieve glimlachjes in mijn richting zien. Lieve woordjes. Gefriemel aan mijn kleren, zonder ze uit te trekken.
Urenlang dom naar elkaar loeren, onder het genot van Incubus of Lenny Kravitz. Elkaar lang aankijken, en niet spreken. Kusjeskanonnen.
Knuffelen. Knuffelen! Knuuuuuufffeeeeeeellleeeeeen!
Gadver, wat heb ik walgelijk veel zomer in mijn hoofd.
Wat is dat toch met mannen en schouderlang haar? Yummie...
- ik nog steeds soo ontsettend siekjes ben?
- als ik kon dansen, ik nu stond te springen op 'Faint' van Linkin Park?
- maar dat me dat gewoon niet lukt?
- Timzie.nl ontzettend stoer is?
- omdat ie van eftelingmuziek houdt?
- en omdat ie gewoon schattig is?
- en dat ik hem heus niet probeer af te pikken van zijn dinnetje?
- ik ziek zijn echt niet leuk vind?
- ik het liefst nu op een tropisch strand zou liggen?
- maar dat mijn achtertuin ook best leuk vertoeven is?
- ik nog steeds wacht op de beloofde fruitmand?!
- Netmeeting echt zuigt met grote teugen?
- Star Wars ontzettend knullig is?
Reeds enkele dagen bivakkeer ik in huize Met Lotte's Achternaam. Ik heb al veel gezien, maar wat er gisteren de keuken binnen kwam stiefelen sloeg alles.
Daar kwam een van die Gremlin-dweil-hondjes voorbij lopen met een lieflijk lichtblauw onderbroekje aan! Het beest liep constant met zijn kont tegen deuren en muren te schurken en, als je niet oplette, ook tegen je benen. Na mijn vraag wat er loos was en als reactie op mijn grote ogen kreeg ik het antwoord: 'Oooh, die's ongesteld'.
In het onderbroekje zit werkelijk een inlegkruisje. Zo nu en dan moet de hond in de tuin. Zonder onderbroek wordt de hele keuken rood. Het is niet langer veilig om de hond mee te nemen over straat uit gevaar voor geile reuen. Het is godzijdank een halfjaarlijks festijn. Honden gebruiken geen o.b.-tampons. Er bestaat geen Bonzo Chocolade.
Hoofdschuddend van al dat verborgen dierenleed staarde ik het dweiltje na. Vanavond maar even een kruik in de mand leggen...
De komende paar dagen een logstilte van mijn kant. Alweer? Ja, alweer. Maar nu geen vakantie, gewoon even een paar dagen ziek op bed liggen en helemaal niets
doen. U hoort nog van mij.
Terwijl mijn medereisgenoten ondertussen weer hun horloge hebben bijgesteld op de 'normale' tijd, en op europese tijden hun bed opzoeken, loop ik verward rond. Ik kan mezelf er niet toe zetten aan het knopje van mijn horloge te draaien, omdat ik gewoonweg wil weten wat er nu aan de andere kant van de wereld gebeurd (half 3 in de middag nu daar, waarschijnlijk zou ik nu aan de bar hangen, of in de hangmat liggen). Ik ga/kan ook niet in slaap komen voor 5 uur in de ochtend, en overdag loop ik als een zombie rond. Ik heb honger op de vreemdste tijden (4 uur 's middag is een mooie tijd voor ontbijt). Ik mis het land, de mensen, de mentaliteit, de sfeer, de dingen, de vrienden die ik heb gemaakt.
Maar, ik heb Nederland ook gemist. Het eten (bloemkool kaassaus, danooooontje), mijn vrienden, mijn spulletjes, mijn douche (vreemde dingen, die cubaanse douches), mijn diertjes en het ouderwetse nederlandse pisweer. Want sjongejonge, wat is het warm daar. Tuurlijk miste ik ook het loggen, soms keek ik stiekem wel eens hier rond, maar stukjes schrijven...nee.
Ik ben blij dat ik weer thuis ben, but still I miss that wonderful country...
We zijn (technisch gezien) weer in Nederland.
En we hebben ons uitstekend vermaakt, daar in Cuba.
Januari 2003
Februari 2003
Maart 2003
April 2003
Mei 2003
Juni 2003
Juli 2003
Augustus 2003
September 2003
Oktober 2003
November 2003
December 2003
Januari 2004
Februari 2004
Maart 2004
April 2004
Mei 2004
Maart 2005
April 2005
Mei 2005
Juni 2005
Juli 2005
Augustus 2005
September 2005
Oktober 2005
November 2005
December 2005
Januari 2006
Februari 2006
Maart 2006
April 2006
Mei 2006
Juni 2006
Juli 2006
Augustus 2006
September 2006
Oktober 2006
November 2006
December 2006
Januari 2007
Februari 2007
Maart 2007
April 2007
Mei 2007
Juni 2007
Juli 2007
Augustus 2007
September 2007
Oktober 2007
December 2007
Januari 2008
Mei 2008
April 2009