Cassis

Je gaat een avondje uit. Je ontmoet mensen. Mensen die je niet kent. Je gaat naar de bar. Je bestelt een drankje. Je drinkt wat. Je praat wat. Je danst wat. Je kijkt wat rond. Nog een drankje. Je gaat pissen. Je danst wat. Je praat wat. Je loopt een beetje rond. Nog een drankje. Je danst wat. Nog een drankje. Je gaat een beetje wiebelen op je benen. Je lacht wat. Je giechelt wat. Je draait wat rond. Je praat wat over vreemde dingen. Nog een drankje. Weer pissen. Je gaat waggelen. Schaterlachen terwijl je op de wc zit. Je hupst wat rond. Even naar buiten. Loopt wat rond. Danst wat. Weer een drankje. Met een dikke tong praten. Rode ogen. Rare gespreksonderwerpen. Giechelen. Lachen. Alles draait. Iedereen is lief. Dansen. Drinken. Drinken. Dansen. Strompelen. Bijna vallen. Alleen nog maar tegen de muur kunnen staan. Bijna van barkrukken afvallen.

De volgende ochtend weet je het weer, dankzij de fysieke staat van je hoofd;
Het sm‡‡kt dan wel net zoals Cassis, maar dat betekent niet dat je het ook op die manier moet drinken.

Ode aan de mannenbil*

Waarschijnlijk zit u nu óf met een opgetrokken wenkbrauw, of met een vage glimlach op uw gezicht. Jazeker, een bescheiden ode aan een fantastisch lichaamsdeel van de man. Wat mannen zo geweldig vinden aan vrouwenborsten, zijn mannenbillen waarschijnlijk voor menig vrouwmens. Hoewel ik niet te lang stil wil staan bij homomannenbillen, kan ik de 'heaumeaux' van Nederland niet anders dan gelijk geven.

Want wie kan dat nu weerstaan? Die heerlijke compacte zachte mannenbillen, op de perfecte grijphoogte. De mannenbil waar heerlijk in geknepen kan worden, of waar je overheen kunt aaien. De mannenbil in je buik wanneer je lepeltje-lepeltje ligt. De onderschatte mannenbil, die steevast ondergewaardeerd wordt en al te vaak verscholen gaat in te grote mannenbroeken. Stoer, gespierd, zacht, hoezee mannenbil!

Mannen, laat die opgetrokken wenkbrauw maar zakken, u bent de trotse bezitter van een fantastisch fenomeen. U heeft gewoon een lekker kontje, bij deze even figuurlijk in het zonnetje gezet. Ik wilde het gewoon even zeggen. Leve uw konten.

*Hierbij wil ik wel graag de bouwvakkersbil uitsluiten, evenals de opabil, de hangbil, de blubberbil, de aambeienbil, de jongetjesbil en de behaarde apenbil.

Gaap

Elke ochtend begint hetzelfde. Om half 7 begint het wekkertje op mijn mobiele telefoontje te piepen en te zoemen. Piepend en kreunend snooze ik 'm dan nog een kwartier lang door. Totdat het toch echt tijd is om op te staan. Jammerend kreun ik dan elke keer weer "Ik wil niehiet", en blijf ik nog even liggen om te knuffelen met de persoon naast mij. Als ik dan eindelijk (ein-de-lijk) mezelf zover heb gekregen dat ik daadwerkelijk mijn benen over de rand van het bed zwaai en met chinezenoogjes de koude kamer betreedt, dappere dodo die ik ben, stoot ik mijn teen keihard tegen de tafelpoot.

Auw!
Ok...
Wakker.

Bah

Wat duurt het lang man die donderdag, komt geen eind aan.
















(bron: Enkhuizer Almanak, vakkundig gejat van Nina)

Verslag van een voetbalwedstrijd

Stem van meneer van de tv: "Hjaaaaa, en al naaa derrrtien minuten, zou het zo zijn? Zou het? Zou het zouhetzouhet?"
- "Hjooooooooooooooaaaaaaah jajajjajaaaaa ahhhaa!! Een - nul man, die hebben we binnen!!!"

"Jaaaa, en daar loopt 'ie, is er een kans, volgens mij wel, jaa?""
- "Whoooee hoe hoe hoeeoeooe! Wraaaaaaaar!!! Jaaaa maaaan, hartstikke mooi dit!!"

"Daar komt 'ie aan, kom op, Nederland heeft ze nodig! Een tik.."
- "Woooww, hjaaaoaoaooaoaoaooaaoaoaoh, hela hela holala!!" Oewa oewa oewa oooooeeeh! Wheeeeeeeuuuuuuuuuj! Hee, nog een biertje?

"En de bal... Daar gaat 'ie. Een ronde bal is het. Met vlakjes. En de bal kan rollen, dat weet iedereen .(... Meer commentatorsgewauwel). Jaa? Jaa?"
- "Jaaaa, hop pa kee! Fantastisch, dit zie je niet vaak hoor, ooeoeoeoeoeh! Heeeeeeeeeuuuu!!!"

"Jongens, jongens, jongens. Ze zijn weer goed op dreef vandaag, onze mannen. En dat blijkt wel, want daar gaan ze weer..."
- "Hoooohoooohoooooo jaaaaa! (Telefoon gaat) Kerel! Hartstikke goed man, zwaaaaar goeoeoed! Vijf - nul gewoon! Haaaaaaaaaaaa jajaajajjaaaaaaajjaaaa!!

"Overmars. Sneijder. Seedorf. Van der Meijden. Seedorf? de Boer! de Boer!!!"
- "Ooeoeooeoeeoeohhhh ooooeeeeh jaaaaaaa jeeeezus zeg die mannen!! Ooeoeoeoeoeh! Zes - nulll!!! Die arme Schotten! Hahaa!"

Na de wedstrijdjes liggen er drie peuken van een joint in de asbak, staan er twintig lege bierflesjes op de tafel, liggen er overal waar je kijkt bierdopjes, leeggegeten zakken chips, en hangen er twee mannen totaal uitgeput op de bank. Voetbal kijken is topsport.

Dingen die ik me afvraag (11)

Waarom vinden 16jarige mensen het zo interessant om van andere mensen te weten of ze nog maagd zijn?

Neeeeeeeeeeeeeej!

Ik heb er een hoofd voor. Er wijst vast een grote neonpijl vanuit de lucht naar mijn hoofd. Misschien staat het op mijn voorhoofd geschreven. Ik weet het niet, ik weet het niet. In elk geval zou er staan: "Val mij lastig met verkooppraatjes!". Ik heb het gemiddeld 4 keer per dag, en overal.

's Ochtends vroeg, als ik in alle haast mijn bus richting leerfabriek wil halen, zie ik ze al staan bij de Bruna op het station. Blonde meisjes met mapjes en pennen. Met een grote bocht doe ik mijn best ze te ontlopen, maar het lukt ze telkens weer. De stekker van mijn neonpijl wordt in het stopcontact geplugd, en jawel hoooooor... "Mag ik je misschien wat vragen?". Rot op, het is vroeg, het is maandag, ik moet naar school.

In het begin had ik nog wel eens de neiging te stoppen en naar hun verhaaltje te luisteren. Stichting Red de Fruitvlieg; ken je die niet? Lid worden dan, voor maar 5,99 eypo per maand! Later begon terwijl ik aan werd gesproken met kletspraat grootse en fantasierijke smoezen te bedenken om eronderuit te komen. En dat was erg leerzaam, maar ik miste daardoor wel altijd mijn trein of bus. Ben je lekker mee dan.

Ik ben al lid van genoeg dingen, sporadisch koop ik wel eens een straatkrantje, meer ook niet. Het kost me allemaal al genoeg geld. Maar nu heb ik de oplossing bedacht voor deze vlotte blondines en hun formuliertjes; poeslief glimlachen, schouders ophalen, met je hoofd nee schudden en snel doorlopen.

Pfoe!

Beest in bed

's Nachts wanneer het licht uit gaat en de mens onder de dekens kruipt, toont de mens zijn schaduwzijde. Iets dat je niet in de hand hebt. U heeft er geen weet van, en dat zou misschien wel zo moeten blijven. Ja lieve mensen, wanneer de nacht valt komt het beest in ons boven, en dat hoeft van mij allemaal niet zo nodig.

Niet best als je bedpartner je 's ochtends op de hoogte brengt van de grote verhalen je hebt verteld tijdens je slaap. En dat je 'snurkt als een dame'. Dat je zo dicht tegen je wederhelft aan wilt liggen dat je hem bijna uit bed duwt. Dat hij je dan geduldig terug gaat duwen. Dat je je soms helemaal opkrult en daarbij alle dekens jat. Jij tiranniseert het bed. Blijkbaar.

Natuurlijk zou je als vrouw moeten slapen zoals je denkt dat je slaapt. Lief, bevallig, muisstil. 's Ochtends ruik je naar bloemetjes, de verdeling der beddegoed en matrasruimte gaat volledig democratisch en 's nachts hou je je klep dicht. Helaas schijnt de realiteit daar danig van te verschillen.

Of zou mijn lief soms liegen om zijn eigen bedgedrag te compenseren? Een beest in bed. Prima. Maar maak mij niet wakker.

Vertraging jolijt

Verkleumd en verveeld door de vele vertraging (vandaag alweer zo'n vol uur) stond ik op het station van Venlo, wachtend op de sneltrein naar Roermond, stiekem mijn medereizigers te begluren. Niet ver van mij vandaan stond een blonde jongen met stekeltjeshaar wat in zichzelf gekeerd naar de grond te staren en wat met zijn voeten te schuiven. "Vast erg verlegen", dacht ik. Totdat ik in de gaten kreeg wat hij aan het doen was; onder zijn schoen lag een klein wit krijtje, die hij langzaam en wiebelend over de tegels schoof. Langzaam maar zeker verscheen zijn boodschap aan de medemens;

Kutzooi.

Edelweeeeieiiiiis

Al twee dagen bezorgt dit liedje mij hersenjeuk. Zoals er altijd liedjes door mijn hoofd schallen, waar je vaak geen grip op hebt. Iedereen heeft volgens mij een radio in zijn hoofd. Een niet-commerciele zender zonder zelfgeilende dj's. Helaas doet mijn zender niet aan verzoeknummers, en is de plaat vastgelopen. Edelweiss, gezongen door een homoseksuele wethouder.

Stiekem wacht ik nog steeds op de uitvinding van de speakers die je in iemands hoofd kunt pluggen, zodat je hun radiostation kunt horen. Of schroefspeakers, die je in iemands oor kunt schroeven. Waarschijnlijk zou het best een gezellige boel worden en zouden er de raarste liedjes uit de speakers schallen. Ik blijf het fascinerend vinden en het liefst vraag ik het aan mensen op de meest onverwachte momenten. Had ik speakertjes, dan plugde ik ze nu bij u in. Aangezien ik ze niet heb stel ik dan dus maar gewoon de vraag:

Welk liedje kietelt op het moment uw schedeldak (voordat u Edelweiss in uw hoofd had)?

Het Groene Bureaulampje

Overal kom je ze tegen; in films, in series, in tvshows. Het maakt niet uit in welk land, of welke tvproducer het maakt, of in welke tijd de film of serie zich afspeelt. Het groene bureaulampje. Al jaren heb ik er een radar voor; het valt ook gewoon op. Bij Ally McBeal was ie altijd in de rechtzaal te vinden, bij veel films in de bibliotheek, bij veel tvshows gewoon op het tafeltje. Ik erger me dood aan het lampje, het is niet origineel meer om zo'n lampje in je tvprogramma te hebben. Het is een lelijk, stijlloos ding, dat gewoon niet vertoond kan worden op tv...

Het lampje moet dood. Of desnoods stuk. Tegen de muur gesmeten worden. In diggelen moet 'ie, dat stomme groene bureaulampje. En het erge is, je kunt 'm bij de Lampenier kopen... Hij stond zelfs laatst in de etalage!

Dood aan het lampje! Stom lampje...

De zondag

Voornamelijke bezigheden:

* Veel thee
* Veel boeken
* Veel films (tips?)
* Veel rondlummelen
* Rommelmarkt
* Lekker eten koken
* Dingen ordenen en regelen

Alleen de Unox worst en de Ministeck ontbreken nog...

Hoezo?

Veranderd in de afgelopen 12 maanden? Ikke?

Dames en heren

Een film die u werkelijk nooit, maar dan ook nooit moet gaan zien is met stip op nummer een Das Experiment. Als het voor u al te laat is hoef ik niet meer uit te leggen waar die over gaat. Bent u nog onbezorgd en onwetend, dan vertel ik het even in kort bestek.

Das Experiment is een werkelijk zieke film over een zo mogelijk nog zieker, de naam zegt het al, experiment. U weet wel, een sociologisch onderzoek om te kijken waartoe de mens in staat is. Dat is veel, zo blijkt ook nu wel weer. Een groep mannen wordt tegen betaling veertien dagen gevraagd meewerking te verlenen aan een gevangenissimulatie. De mannen worden ingedeeld in een groep bewakers en een groep gevangenen. Een aantal fundamentele rechten wordt hen ontzegd, en het zal zwaar worden, zo waarschuwt de toeziende professor.

Hij krijgt gelijk. De gevangenen krijgen een krappe cel die ze moeten delen met twee man en een enkel shirt met een nummer. De bewakers krijgen een mooi pak, de autoriteit en de afspraak geen geweld te gebruiken. Na twee dagen escaleert het experiment al volledig en de camera's leggen alles vast.

Zes dagen later, bij de be‘indiging van het experiment zijn er twee doden, drie zwaar gewonden een assistente met een verkrachtingstrauma. De kijkers blijven achter met trillende handen en een totaal ongeloof in het goede van de mens. Grote ogen, ook bij mij. Vooral wanneer je weet dat de film gebaseerd is op een waargebeurd 'voorval'. Deze film heeft zich in ieder geval in mijn persoonlijke top genesteld. Das Experiment, wat een fantastische klotefilm.

Noordelijk Film Festival Report

Uw verslaggever bevindt zich am moment omringd door zo'n 2.000 kinderen in de Friesche Vlag Foyer van Stadsschouwburg de Harmonie te Leeuwarden. Tijd voor wat establishment. Het gekakel van de jeugd overstemt iedere conversatie. Vol enthousiasme rent de menigte door de schouwburg, op weg naar een glaasje ranja, of de film 'het Levende Bos'. Het getrappel van de kindervoeten op de trappen bereikt een groot aantal decibellen. De overenthousiaste kinderen doen nog het meest denken aan een losgeslagen kudde olifanten.

Temidden van dit pandemonium zit ik, gesierd met een stoere 'organisatie'-badge op een hippe designstoel aan het hippe computereiland aan een überhippe computer. De enige rust in de foyer. Naast me zit ook iemand druk te typen. Ik kijk stiekem even op zijn scherm: blogger. "Oh, u logt ook?", is mijn loze constatering. "Ja, op walthaus.blogspot.com, zo'n gratis dingetje weet je wel", is zijn antwoord. Walthaus, mijn radartjes beginnen te draaien. Dat is verdorie die journalist van de Leeuwarder Courant! Dat is die journalist van de Leeuwarder Courant die ik zijn passe-partout heb toegestuurd!

Een kijkje op zijn weblog (jazeker, webloggen is hip, dat blijkt maar weer) wijst uit dat hij schrijft over het geluid dat Sorgdrager gisteren voortbracht. Geluid, geluid. De kindertjes trappelen inmiddels op de vloeren van de zaal. Er worden leuzen gescandeerd, 2.000 kinderstemmetjes roepen om een film. En ik denk dat ik dat ook maar eens ga doen. Een Russische film. Voor volwassenen, lekker rustig.

Wat de neuk?!

Ik word de laatste tijd steeds vaker herkend en gespot door lezers van Bloody Hell. In de trein aangesproken worden door lui die me vragen waarom ik mijn discman niet op heb, en op het perron terwijl ik op de trein sta te wachten word ik gespot, wat ik dan later weer via mijn mailbox ontdek. Het blijft raar, elke keer weer. Ik snap niet dat er mensen rondlopen waarvan ik niet eens weet wie ze zijn, maar dat zij wel heel veel dingen over mij weten. Vreemd idee hoor, maar wel ontzettend leuk. Er blijken dus echt "Lotte spotters" te bestaan. Nou, ik heb goed nieuws voor jullie; ik sta van maandag tot donderdag om 08:00 's ochtends op perron 3 in Den Bosch. Kunnen jullie mijn ochtendhoofd fijn spotten. Iedereen blij...

Seks is vies!

Vroeger, vroeger was alles beter. Maar soms ben ik daar niet zo zeker van.

Vroeger, toen had je nog geen Pabo catalogus, waar 13 jarige jongetjes zich op afrukten. Vroeger kende men de Tarzan nog niet. Toen waren er nog geen eenzame soldaten die in het oorlogsgebied rottende lijken neukten en zo fijne ziekten ontstonden. Toen bestonden er nog geen meisjes die in latex politiepakjes een paard pijpten. Toen waren er nog geen opblaasbare schapen met discrete 20cm achteringang 'die bij elke rake stoot een tevreden "beeh" laat horen. Toen had je nog geen voorbinddildo's, of Bridget Maasland die uitlegt hoe je moet neuken. Toen was het voorbehoedsmiddel bij uitstek nog gewoon een ouderwetse breinaald.

Ja, vroegah, vroegah was aaaaalles beter! Hmpf...