Mr. Samp

Nu had ik de laatste tijd wat last van dingen als een kapotte handrem, een beperkte chocoladevoorraad, zwaard-van-Damocles-deadlines en een overleden opa, maar het is goed te weten dat er voor elk probleem een oplossing is.

Die van mij viel pardoes door de brievenbus:

Chill

Als u niet kijkt gaat het ongeveer zo: ik ren drie rondjes om de stoel voordat ik er op ga zitten, heb een grijns die niet van mijn gezicht te slaan is, houd van iedereen, alles is goed, ben vergeten wat ik allemaal moet doen, heb een drang tot joelen, heb een drang tot bellen en drinken, omhels hem niet maar klim in 'm, zwaai naar onbekenden en zou rozen werpen als ik ze had.

Want sinds vanmiddag heb ik een geweldige baan.
(Banaan lees ik altijd: bananenmarkt, de banaan die bij je past, een bijbanaantje, een betaalde banaan, melkertbanaan, een banaan zoeken, dat kost me m'n banaan, bananen schrappen, bananen in het onderwijs, maar dat terzijde)

*puts herself together*. Verder ben ik chill.

O verleden 2

Ben even uit de running i.v.m. overleden opa/pake.

Bloodyhell helpt u de dag door

Aangezien er nog steeds geen command/ctrl-F functie is uitgevonden voor de cd-kast, werd het tijd om een systeem te bedenken. De tijd dat het decadent was om een cd niet te kunnen vinden is nu wel voorbij en zeg nou zelf, wat moet je anders doen op een druilerige zaterdagmiddag.

Daarom een Systeem voor de cd-kast in 5 simpele stappen.

Benodigdheden:
- Een ongeorganiseerde cd-kast
- Word 2000
- Een kek lettertype
- Kennis van het alfabet
- Een aangesloten printer met cartridge
- zo'n 27 ouwe boomerang-kaarten
- 3 vel papier (2 voor het verknoeien)
- Een schaar
- cellotape cq plakband of lijm als u moeilijk wilt doen

1) U typt in Word 2000 in corpsgrootte 26 van het kekke lettertype het gehele alfabet op een rijtje. Doe dit twee keer naast elkaar. Vergeet u de # niet en desgewenst de 'verzamel'. Tip van het huis: maak even twee kolommen, dan past het op 1 vel papier.

2) Print het uit op 1 vel papier en knip het uit in kleine stukjes. Fröbel dat met cellotape/plakband of lijm als u moeilijk wilt doen op de hoek van de ouwe boomerangkaarten. In de lengte of in de breedte, het is uw feestje op deze druilerige zaterdagmiddag.

3) U haalt uw ganse cd-kast leeg en sorteert de cd's op alfabet, desgewenst verzamel en #. Gooi meteen die nutteloze rotzooi, flutverzamelaars en dubbele kopieën in de prullenbak. Ook al die cd's onder de bank vandaan halen en die omgevallen stapel naast de cd-speler.

4) Nu kan de hele reut weer in de kast. Kaartjes dertussen, alles keurig op alfabet.


5) Geniet van het aanzicht en van de wetenschap dat wanneer u een bepaalde cd wenst te horen, dit geen moment van frustratie meer zal zijn.

Eind van de middag en Huize luister is weer op orde. Daar moet natuurlijk een muziekje bij. Even naar de computer, Ctrl-F en het schalt meteen door de boxen. Zo handig!

O verleden

Ik wroet tegenwoordig in het verleden. Dat vind ik namelijk leuk, in het verleden wroeten. Al zo lang ik een verleden heb, wroet ik daarin. En is het niet mijn eigen verleden, dan wroet ik wel in die van iemand anders.

Vroeger waren namelijk vele dingen mooier. Het zij omdat je niet beter wist en geen benul had van wat er zou komen, het zij omdat anderen dat nog niet wisten en je hen daarom uit kunt lachen of het zij omdat men toen nog stijl had, smaak, gilden, paarden en dat lieflijk lijkt op zwart-wit foto's.

Want ik maak een stijlgeschiedenisboek en vanavond was ik in het Historisch Centrum Leeuwarden om daar in de archieven te wroeten. Aldaar kwam ik er achter dat onze straat vol prachtige huizen heeft gestaan, het Jugendstil-schoolgebouw waar ik in woon torentjes heeft gehad en het fantastische gasthuis om de hoek op de slooplijst heeft gestaan.

Ik ben er dan ook voor om zwart-wit foto's te maken van onze huidige betoncultuur, zodat het een en ander wat lieflijker wordt. De Smart van de buurman, het huis op de hoek, de achterbuurt, de werkplek. En daarover te schrijven op papier. En dat onderin een la te stoppen, zodat je het over twintig jaar weer terugvindt en al wroetend denkt:

Wat een cute oud bakkie, die pc, jezus ik rookte nog, dat lieflijke studentenleven en wat een achterlijke geweldige cult poster! Ach, dat huis is toen gesloopt. Gelukkig wist ik toen niet beter.

Een epistel over chicklit

Ik behoor blijkbaar tot de doelgroep van dit kloteboek en dat dacht de homovriend die me deze onzin leende vast ook.

Het ging echter al mis bij de kaft. Op de voorkant staat een stockfoto van een jong, dom, colgate madammeke dat verder niets met de inhoud te maken heeft, maar alleen bedoeld is om mij, de doelgroep, aan te spreken. De Cosmopolitan verzekert dat het een 'waanzinnig grappig, intelligent en sexy' boek betreft. Het portret van de schrijfster siert de achterkant: denk huisvrouw, richting vijftig, facelift, Bold and the Beautiful. Hier had ik moeten stoppen.

Helaas wil ik graag een oordeel vellen nádat ik het gelezen heb en lees ik boeken eigenlijk altijd uit. De inhoud valt samen te vatten met een hoop merknamen, filmnamen en een flinterdun 'plot'. Dit is nog slechter dan een bouquet-boek (ja, die las ik ook). Er is een overdaad aan nutteloze establishing ingeweven als 'zijn kamer was gevuld met de duurste designermeubels, peinzend keek hij in de verte.'

En waar het over gaat is ook om van te grienen. Jon, de sukkelige computernerd zal worden gemetamorfoosd tot een sexy, onweerstaanbare vrouwenverslinder met de hulp van zijn beste vriendin Tracie. Dus wat maakt ze van 'm? Een lul met een leren jack, cowboylaarzen, het IQ van een stoeptegel en een handjevol openingszinnen. Geheel naar de traditie lukt dat ook nog, wordt Tracie jaloers, worden de twee verliefd, gaat het mis, oh crisis crisis en komt het uiteindelijk allemaal weer goed.

Bah. Ergerlijk boek. Totaal ongeloofwaardig, tenenkrommend, oliedom en volkomen voorspelbaar. Fuck de Cosmo. Dit vodje is nog niet eens geschikt voor op het strand.

"En met een voldane grijns stapte ze in haar luxe designersligbad, waar ze een grote hoeveelheid zacht schuim in had gespoten omdat ze zichzelf na deze lange dag wel eens extra mocht verwennen. Ze zuchtte. Gelukkig had ze 'Poetin's Rusland' nog."

Vis á vis

Lieve GJ. Omdat ik een beetje bezorgd ben over mezelf en mijn collega-goudvissen 1::2::3::4 (en vooral over jouw voergedrag) heb ik wat research gedaan:

• Wij kúnnen wel 20 jaar oud worden.
  
• De wekelijkse schoonmaak van de kom kan wel zo'n 2 of 3 uur in beslag nemen.
  
• Die kom is ronduit sadisme. Ten eerste is de zuurstofuitwisseling door de nauwe hals van de bolronde kommen zeer gering. We krijgen hierdoor ernstig zuurstofgebrek en sterven we een langzame verstikkingsdood. Ten tweede is 'ie te klein voor ons en ten derde maken we 'm snel smerig (denk Finding Nemo).
  
• De Arbo stelt dat we per centimeter vissenlichaamslengte 1,8 liter water nodig hebben.
  
• Da's in principe (5x4) 20 x 1,8 = 36 liter water.
  
• De beste temperatuur ligt tussen de 10 en 22 graden Celsius, van felle zon krijg je gekookte vissen.
  
• De kiezels dienen rond te zijn anders bezeer ik mijn bevallige guppenmondje.
  
• Het water waar we in zwemmen mag niet direct uit de kraan komen en moet eerst een dag of wat staan.
  
• Wij moeten twee keer per dag (!) op vaste tijdstippen (!) droogvoer hebben.
  
• Havervlokken, spinazie en kropsla schijnen we ook te eten. In geringe hoeveelheid, biologisch en gewassen, dat dan weer wel.

Kortom: ik vrees het ergste. Bij wijze van testament wil ik bij deze dan ook vastleggen dat ik niet door de wc gespoeld wens te worden.

Maxwell's silver hammer

Ontreddering, waanzin en desoriëntatie zijn aan de orde van de dag. Huilende Polen domineren het journaal, kaarsen worden gebrand, bloemen worden gelegd, tv-programmering wordt aangepast. 'Oh, hoe moet het toch verder met de wereld'. In Vaticaanstad staat een rij van drie kilometer met wachtende mensen die de laatste eer willen bewijzen aan de vader der katholieken. En in Nederland geeft 81% aan dat het hen 'weinig tot niets doet'.

Groot gelijk, want het zijn rare jongens, die Romeinen. Die Polen zouden eens moeten weten wat er allemaal achter de schermen gebeurt. Wist u bijvoorbeeld hoe ze testen of de Paus wel echt dood is? (retorische vraag, niet beantwoorden) Ze prikken hem niet in zijn zij, er worden geen oogleden opgetild, hij wordt niet gekieteld. Romeinen zijn creatiever. Ze slaan hem namelijk met een zilveren hamer op zijn voorhoofd. Jazeker. Foolproof. Die Romeinen hou je niet voor het lapje.

Alleen het slaan met de zilveren hamer is natuurlijk nog geen garantie. Daarom wordt hij met luide stem geroepen. Slaan met de hamer en dan zijn doopnaam roepen, vlakbij zijn oor. Reageert hij niet, dan wordt hij nog een keer geslagen. Drie keer geen reactie, dan is de Paus officieel dood.

Het zou me niets verbazen als ze bij zijn begrafenis drie keer achterstevoren rond zijn kist lopen met een wieldop op hun hoofd, daarbij het geluid makend van een nijlpaard terwijl ze maar één schoen dragen. Misschien ben ik daarom toch ook een beetje ontredderd. Waar moet het toch heen met de wereld?

Dingen die ik me afvraag (deel 15)

En natuurlijk in de bekende rubriek 'Dingen Die Ik Me Afvraag' ook deze keer weer een vers deeltje om uw hersens mee te kietelen.

Geeft u eens antwoord op de vraag die mij de gehele zaterdagavond bezighield bezig had kunnen houden als ik niet zoveel gezopen had:

Waarom hebben filtersigaretten lichte spikkels op het filter?