Even bungelen

pie. piepiepiepie. hmmm pie!

Een echte meid is op haar menstruatie voorbereid.

Bek vol tanden

Ik ben iemand die niet bang is voor de tandarts. Het geluid van een boor kan ik uitstekend aanhoren en die stoel ligt eigenlijk best wel fijn. In de wachtkamer lees ik altijd rustig de Revu en de Psychologie Magazine, en de assistente is ook best een aardige vrouw. Toch ga ik niet graag naar de tandarts.

Want mijn tandarts is gewoon raar en vies. Zijn snor is enorm dik en grof, en in het midden helemaal geel van de nicotine. Als ik in de stoel lig is die snor mijn concentratiepunt, ik zoek erin naar enge snorrenmonsters en grijze haren. En hij draagt n——it een mondkapje. Of handschoenen. Zijn vingers stinken naar goedkope shag. En er groeien enorme lange dikke zwarte haren op die worstenvingers. En die stopt 'ie dan in mijn mond. Misselijkmakend. Mijn tandarts ziet er uit als een mix tussen Midas Dekkers en The Duke uit 'Moulin Rouge!'. Vertelt u mij nou eens, doet u daar graag uw mond wijd voor open? Punt is dat hij goed is in zijn tandartsenwerk, anders was ik al lang gillend weggerend.

Nee, dan mijn vorige tandarts. Die droeg ook bijna nooit een mondkapje, en kwam altijd eng dichtbij. Volgens mij at hij elke dag knoflook, want hij stonk echt enorm uit zijn bek. En hij had hele lange neusharen, en soms hingen daar stukjes in. EŽn keer had hij zulk grof geweld toegepast aan mijn mond (wortelkanaalbehandeling), dat ik uit woede zijn wc stuk heb gemaakt door een nieuwe rol wcpapier er in te duwen. Ik was een puber. Heel gezellig.

En nu kan ik wel over tandartsen en hun uitvindingen gaan praten, maar dat doe ik niet. Tandartsen zijn zonder die dingen ook wel vies. En raar. En harig. En ze stinken. Aargh!

Hard

Zoals altijd is het weer veel te vroeg. In de trein ben ik in slaap gevallen. Gelukkig rijdt de trein vlak voor aankomst over een stalen spoorbrug en heb ik mijn ogen open als ik het perron van Groningen op stap. Lopen naar de universiteit.

Bij de fietsenrekken hebben de eersten zich strategisch opgesteld. Twee oude dametjes, Jehovah getuigen, zorgen dat je hen niet kunt ontwijken. Ik moet gered worden op de maandagochtend dat is zeker, maar dan liever van hen dan door hen. Blik op 'ik heb enorme haast' en onverstoorbaar doorlopen. Level gehaald.

Op de museumbrug hebben een aantal zwervers zich verzameld. Een meneer die op de brug lijkt te wonen zwaait lusteloos met de daklozenkrant. Hij kijkt vragend. Blik negeren. "Mevrouw, mevrouw, alstublieft, mevrouw", klinkt een welbekende klagende vrouwenstem. Ze zit er altijd. Met een kartonnen bordje op haar knieën rookt ze filtersigaretten en maakt ze dealtjes met half Groningen. Ik schud kort van nee en steek mijn handen in mijn zakken. Het is koud en ik ben moe. "Toch een prettige dag verder." Aargh.

Verderop in de Folkingestraat zie ik drie rode jassen staan. Met klappers staan ze klaar. Er is zo te zien moeilijk onderuit te komen. Ze draaien wat heen en weer en pakken iedere voorbijganger. De Hartstichting, lees ik als ik nader. "Mevrouw, zou ik u...?" En voordat ik het weet heb ik het gezegd, moedeloos en slaperig. "Sorry... Ik heb geen hart."

Parate kennis

Ingewikkelde dingen weten die toepasbaar zijn op situaties, dat is allemaal wel leuk en aardig, maar eigenlijk is een gigantisch deel van wat ik weet alleen handig bij een sporatisch potje Triviant. Dat een olifant zijn familie kan ruiken op tien km afstand en zo. Die nutteloze kroegkennis, daar hebben we eigenlijk niks aan.

Maar die tijden zijn dus nu voorbij. Douwe Egberts heeft blijkbaar ook last van information overload, en daarom hebben ze nu besloten om te voorzien in iets waar ik al heel lang op zat te wachten. Een online keuzevak Leuteren! Deze professor N.T. Loos zegt tenminste dat de nadruk op nuttige kennis de ontwikkeling in zekere zin belemmert. En hoe terecht is dat!

Eindelijk je familie of vrienden onder de tafel leuteren en hoge cijfers halen. De schoolbankjes voelen meteen vertrouwd. En ik kan niet wachten op mijn tentamens.

Oh ja: om te leuteren moet je wel even inschrijven. Het is de bedoeling dat je al ergens studeert, maar daar kun je natuurlijk ook omheen leuteren.

Spontaan

Dat 'het weblogwereldje' een incestueus gebeuren is wist u allemaal al. Het ontmoet elkaar op meetings, het heeft relaties, het 'reageert', het 'linkt' en het verlinkt. Er is zelfs een internetzine op poten gezet 'voor loggers, door loggers', about:blank.

About:blank gaat alweer een paar jaartjes mee en een van de vaste rubrieken is het interview. Het verkrijgen van zo'n interview is een duister gebeuren, maar de kunst is om te doen alsof alles spontaan gaat. Toch worden er met veel precisie lijntjes uitgezet, mensen afgeperst en blijft dat allemaal 'in the family'. Niet verwonderlijk dat de interviewers niet lang meegaan. En Claver is 'de nieuwe'.

In een halfdonker CafŽ Rotterdam vroeg ik haar dan ook met hese stem: 'Wanneer ga je ons eens interviewen?' Ze had nog niemand, dat wist ik, en de deadline naderde. Achteloos liet ik mijn gloeiende sigaret onder haar neus zweven, de loop van mijn pistool prikte tegen haar dij. Bedremmeld, maar opgelucht knikte ze een snel 'ja'. Ik krabbelde mijn e-mail adres op een briefje en prikte een datum. Wie erbij was had niets kunnen vermoeden.

Dat ik haar de stuipen op het lijf had gejaagd, bleek toen we een paar dagen later ieder meer dan vijftig keurige vragen kregen. Vijftig! Die deed wel haar best! Een valse glimlach speelde om mijn lippen, dit ging voorspoedig.

Toen het interview echter online kwam, werd duidelijk dat Claver bevangen was van valse moed. Het angstzweet droop van het interview. Waar was de spontaniteit? Verschuilend achter twee bodyguards heeft ze er quasi-stoer een grapje van gemaakt, maar ze vergeet de schijnvriendelijkheid. Een gevaar voor het weblogwereldje!

Maar overmorgen staan onze sterke webloggende brede vriendjes bij haar op de stoep. Er wordt gerectificeerd. Woorden als 'gedwongen' en 'dreigend' worden vervangen door 'spontaan' en 'vriendelijk'. En mijn contacten bij about:blank hebben al toegezegd: vanaf volgende maand doe ik de interviews. Mijn eigen incestueuze linklijst eerst, maar u mag ook omkopen. Spontaan, helder en incestueus. Zoals dat hoort.