Twitter

Nooit gedacht dat het ooit nog zo ver zou komen, maar er was gister een moment dat ik wilde dat ik Twitter had. Al is Twitter een vreemde soort van nutteloos massa-sms'en, het is wel een geschikt medium om quasi-nonchalant dingen te laten weten. Zoals dat gistermiddag bleek dat ik in Restaurant Nine hier in Zürich toevallig wel naast Amy Winehouse een vorkje zat te prikken. En even later iets kunnen melden als "loop je een hip galleriecafé binnen, blijkt in het achterzaaltje de Dada te zijn geboren." Maar ja.

Dan maar in de hotelbar op de laptop ouderwets on-casual webloggen. Gezellig.

Update: ik heb Twitter. Zucht.

Dingen die ik me afvraag deel veel

Waar is kastpapier eigenlijk goed voor?