Delta

Het is rustig in Groningen als ik het Zuiderdiep oversteek. Een enkeling haast zich diep in zijn jas gekropen naar warmer oorden, frisse studentes fietsen met wapperende sjaals richting college.

Er komt een sjofel type om de hoek zetten. Hij heeft blijkbaar geen last van de lage temperaturen, want om zijn brede torso spant zich enkel een krap wit shirtje. Hij is driehoekig van vorm, met schouders die twee keer zo breed zijn als zijn heupen. Om die heupen hangt een zwarte pantalon, met op zijn rechter kontzak een zilveren tribal. Hij draagt zwarte gaatjesschoenen en om het af te maken een glanzende zonnebril op zijn gebruinde kop en haar dat glanst in het ochtendlicht. Brr.

Voordat hij net als ik de Folkingestraat in beent richt hij zijn afstandsbediening nog even op zijn auto. Die kan ik niet zien, maar dat zal wel iets zwarts en glanzends zijn, met donkere ramen. En hoog op de wielen. Zo'n bak die langzaam door de hoerenbuurt rijdt. En dat die ramen dan openschuiven en dat daar zo'n veel te bruine arm uitkomt met teveel gouden ringen.

Waar gaat hij heen? Ik hou mijn pas even in. Het verbaast me als hij de sexshop aan het begin van de Folkingestraat voorbij loopt. De Folkingestraat wordt gekruisd door een hoerenstraat, maar daar gaat 'ie ook niet naartoe. Met een paar meter afstand volg ik hem aan de overkant van de straat.

Even verlies ik mijn pooier uit het oog als een piepende vrachtwagen ons van elkaar scheidt. Als ik er voorbij ben is hij ineens weg. Huh? De rust keert weder als ik zie wat zich aan de andere kant van de vrachtwagen bevindt. "Delta Sexshop". Tevreden loop ik verder; soms klopt alles.

We don't know

'Hannah Cohen' staat er op de verzekeringspasjes die ik in haar portemonnee aantref. Op die pasjes na is de portemonnee verder leeg. Het zijn er een stuk of vijf. Groene Land Achmea. Geboren 01-06-1967. Verder niets.

Zo heet de vrouw dus die hier naast me op de vloer ligt van dit verlaten café. Van haar kruk gegleden, buiten westen. Een oudere man houdt haar hoofd vast, een ander schreeuwt in haar gezicht. De uitbater wacht buiten op de ambulance. "Hannah, Hannah! Zeg eens iets!" Niemand kent haar. Jelte steekt er zwijgend een sigaretje bij op.

Hannah Cohen komt pas langzaam bij wanneer de felle zaklamp van de broeders in haar ogen schijnt. De broeders hijsen haar in een stoel en van de dwingende vragen begint ze onbedaarlijk te snikken. Ze snapt er niks van. Ze kan er niet van praten. Ze schudt haar hoofd en veegt in haar gezicht. Ze wordt meegenomen naar de ambulance.

Vanuit de deuropening zie ik hoe ze daar schreeuwend ten onder gaat. Hannah raakt in gevecht met het ambulancepersoneel. Man en macht proberen haar in bedwang te houden. De politie is er vijf minuten later. Tenslotte wordt ze geboeid in een politiewagen gevouwen en geruisloos afgevoerd. Het motregent en Leeuwarden slaapt.

Behalve de buitenlandse student die blijft staan als de stoet wegrijdt. "Is she going to be okay?" vraagt hij. Hannah, 01-06-1967, is alles dat ik weet. Ik kijk hem aan en zeg: "We don't know..."

Dingen die ik me afvraag (deel 26)

Hoe heet dat golvende gedeelte tussen je neus en lippen eigenlijk?

Nederland in 1983

Uit onderzoek in de Groninger Archieven is gebleken dat in 1983:

Qua mannen

• Een flinke baard prima acceptabel was. Doet u daar nog een flinke jampotbril bij en alle mannen leken op elkaar in de jaren '80.
  
• Hans van Willigenburg er toen nog best mee door. Maar hij had dan ook geen baard.
  
• Er een gigantisch aantal verkrachtingen en aanrandingen was. Dat zal Hans niet zijn geweest.
  
• De Nederlandse Playboy werd geïntroduceerd.
  
• Peter Jan Rens was nog een volslagen onbekende acteur.
  
• Henny Huisman nieuw was. In het hele land boekte men zo’n 650 ‘(!)’ aanmeldingen voor zijn play back programma.
  
• Nederland’s eerste reageerbuisbaby ter wereld kwam.
  
• Vrouwen meer clubjes hadden, en meer nieuws genereerden: veel aandacht voor de positie van de vrouw, Vrouwenfilmfestival, onderzoek naar loongelijkheid, carrièremogelijkheden, vrouwelijke agentes, militairen, brandweer, vrouwendag, vrouwencabaret, actievrouwen, ‘minder vrouwen werkloos’, vrouwenkrant, Vrouwen voor Vrede, eerste vrouw die dit, eerste vrouw die dat...

• De regering zei: we houden het op 14 miljoen Nederlanders
  
• Rellen in de Tweede Kamer over ‘contact met de kiezers’ toen nog inhielden dat met carnaval een deel van de kamer ontbrak.
  
• Er was een grote werkloosheid, er moest overal op bezuinigd worden en overal en nergens zaten krakers.
  
• Reagan zei kinderen liever jong, maar gelovig te zien sterven, dan dat ze moesten opgroeien in een communistische wereld en dan sterven als ongelovige: ‘Beter dood dan rood’.
  
• De grootste vijanden Castro, Desi Bouterse, Molukkers en ‘de Russen’ waren. En mannen natuurlijk. En vegetariërs.

• Mensen nog moesten wennen aan alarminstallaties.
  
• In Drenthe in die tijd alleen maar krotten leken te staan (die werden vervangen door onooglijke dozen).
  
• De 3d-kleurentelevisie onderweg was.
  
• De PTT ging vergaderen per TV en satelliettelefoon, kosten: f1000,- per uur.
  
• Het ‘muzikale wonder van de eeuw’ de Compact Disc was. Want: ze krassen niet, zijn aan één kant bespeelbaar en klein. De muziek is in computertaal vastgelegd, maar probleem, de cd-speler is onbetaalbaar en de cd’s bijna nergens te krijgen.
  
• Bij de politie kon je gratis je postcode in je fiets laten graveren.
  
• De televisiegids in de krant bestond uit Nederland 1, Nederland 2, Duitsland 1, Duitsland 2 en Duitsland 3.
  
• Bij auto-ongelukken de wagens volledig in elkaar vouwden.

• “Raadselachtige ziekte Aids neemt epidemische vorm aan”
  
• “Doe Maar in Assen: Tachtig meisjes vallen flauw”
  
• “Probleem voor Groninger politie: hoe gevaarlijk is de walkman in het verkeer?”
  
• "Ruim 300 buitenlanders proberen onze taal te leren"
  
• "Aerobic Dancing is een modegril"

• De ‘hij’ nog bestond.
  
• Het logo van de V&D nog zo’n grafische krul had.
  
• De vegetariërsbond nog stoer en gevaarlijk was.
  
• De hit Blue Monday van New Order als "spacegeluidjes, mitrailleurschoten en een Russisch aandoend mannenkoor" klonk.
  
• De strippenkaart toen al achterhaald was.
  
• De NS nog een ‘avondretour’ had.

Omkatgedrag

Wie een beetje naar beneden scrollt kon het bijna nog zien staan tussen de korte stukjes. Dat ik het ergens in maart potverdorie het toch eens tijd vond worden voor een nieuwe lay. En prompt was ik er ook meteen maar mee begonnen. Echt waar.

Dat schoot toch wel aardig op, die lay. 's Avonds voor het inslapen stormde het van de ideeën, in de kroeg kwamen er bierviltjes aan te pas en sommige vrienden kregen al een sneak peek, want ja, de nieuwe Bloodyhell moest geweldig worden. Met deze lay had ik bijna de Bloggie binnengesleept, dus dat schept verwachtingen en verplichtingen. En niet in de eerste plaats tegenover mezelf.

Maar die omkatdag, dat was op 1 juni pas... En die bachelorscriptie moest toch ook eens geschreven worden. Ik ging op reis naar Milaan en Belfast en er kwam een drukke baan bij en iedereen was jarig. Kwam me dat even goed uit dat die omkatdag verschoven werd naar 1 oktober!

Juist ja, vandaag. In de resterende vier uur zal ik Bloodyhell uitrusten met een Twitterbadge. Want eigenlijk is dat een constante volautomatische excuses-generator...